جناب احمد مهدوی دامغانی، پژوهشگر و استاد پیشین دانشگاه‌های تهران و هاروارد، متخصص ادبیات عربی، در ۹۵ سالگی درگذشت.نامش زنده و یادش جاوید باد.🖋 سروده‌ای از محمدرضا شفیعی کدکنی (م. سرشک) در وصف احمد مهدوی دامغانی:استادِ راد، مهدوی دامغانیابسیار مهربانی و بسیاردانیادر پارسی و تازی، بر مَرکَبِ سخنامروز روز، فارِسِ هر دو زبانیابر گنج باستانی درّ دری کنونگنجورِ ره‌شناسی و هم پشتوانیاای ننگشان، که قدر تو نشناختند و رفتبر جانِ تو ستم، که چنین و چنانیاجسم تو بر کرانهٔ گوی زمین مَکینروح تو با ستاره کند هم‌عنانیادانم که بهر بندگیِ خاصگانِ حقوقف است سال و ماه تو را زندگانیااین بندگی به میریِ عالم نمی‌دهیزین‌رو به چشم من تو امیرِ جهانیاجز مدحشان که زینتِ عرش است و قدسیانهر مدحتی که هست، گم است و گمانیا🕯 زنده‌یاد احمد مهدوی دامغانی از شاگردان استاد بدیع‌الزمان #فروزانفر بود.@Ostad_Forouzanfar