نمی‌دانم چه در راه دارم...نمی‌دانم در این راه چه خواهم شد...کلاً یک‌عالم نمی‌دانم است و لحظه‌به‌لحظه بارش رنج.در واقع این که رنج می‌بارد چیز عجیبی نیست و درباره آن شکی ندارم اما شکل رنج بعدی را نمی‌دانم و این در اغلب موارد نامنتظره است. این که پشت سر این رنج‌ها، قرار است چه معنایی باشد و چه جور منی از آن بیرون خواهد آمد هم معما و نادانسته است. پناه می‌برم به خدا از آوار همه رنج‌ها