غم دارم، غمِ شریف ِ ازدست‌دادن. می‌دانی؟ آدم‌ها را هرچه هم بشناسی، نمی‌توانی پیش‌بینی کنی. آدم‌ها عج

غم دارم، غمِ شریف ِ ازدست‌دادن. می‌دانی؟ آدم‌ها را هرچه هم بشناسی، نمی‌توانی پیش‌بینی کنی. آدم‌ها عجیب‌اند و ممکن است عمری را با آن‌ها سر کنی و از جزئیات احوالشان باخبر باشی ولی دست‌آخر از آن‌ها کاری ببینی که هرگز به ذهنت هم خطور نمی‌کرد. [درگوشی بگویم،…یاد این افتادم که می‌گفت: بیا قول بده هر وقت از هم ناراحت شدیم، به هم بگیم و چیزی تو دلمون نمونه.الان کجاست که ببینه یه خروار ناراحتی مونده روی دلم و همه راه‌های شنیدن رو هم بسته و رفته.یادآوری بعضی چیزها واقعاً دردناکه برام. کاش عین چت‌هایی که دوطرفه پاک کرده، مغز من رو هم می‌تونست از هرچی که کرده و گفته، پاک‌سازی کنه.خشمی که دارم مثل یه زخم بزرگ، هر چند روز یک‌بار با یه خاطره، سر باز می‌کنه. اندوه رو کنار می‌زنه و خودش می‌شینه روی تخت و حکم می‌کنه. منتها خشمی که راه و امکانی برای تلافی هم نداره، حکمش به جایی نمی‌رسه. فقط قلبم رو بیشتر به درد می‌آره....