طبع بشری چنین است که تا از نعمتی برخوردار است قدر حقیقی آن را نمی‌داند. اما همین که از دستش رفت؛ بدا

طبع بشری چنین است که تا از نعمتی برخوردار است قدر حقیقی آن را نمی‌داند. اما همین که از دستش رفت؛ بدان قدر و قیمت می‌گذارد و در عزیز و محترم شمردن آن زیاده‌روی می‌کند.از نمایشنامه ی هیاهوی بسیار برای هیچویلیام_شکسپیر