«ذهن شما در دقایق اول مراقبه، ناآرام و پریشان است، اما اگر استقامت بخرج دهید، افکارتان آرام خواهند شد. گاهی با خود فکر می‌کنید: «اوه، من باید این کار را امروز انجام دهم؛ پس بعداً مراقبه خواهم کرد.» تا زمانی که برای شناخت خداوند اهمیتی والا قائل نشوید، آن «بعدا ها» هرگز به سراغ شما نخواهند آمد؛ مشغله‌های سرگرم‌کننده، صبح‌، ظهر و عصرهای شما را پر خواهند کرد، و شب فرا می رسد و شما بی‌اختیار تسلیم خواب می‌شوید.» ~ پاراماهانسا یوگاناندا «کلید اسرار هستی»