#پارت_45اول از همه چشم غره‌های خفیف مامانم بود که منو مورد عنایت قرار داد بعد نگاه‌ کاملا خونسرد و م

#پارت_45اول از همه چشم غره‌های خفیف مامانم بود که منو مورد عنایت قرار داد بعد نگاه‌ کاملا خونسرد و مهربون پدرم. کیارش حسابی سنگ تموم گذاشته بود و از هر زمان دیگه‌ای که دیده بودمش خوشتیپ‌تر شده بود. پیراهن سفید با کت‌وشلوار مشکی که اندام و هیکل چهارشونه‌اش رو بخوبی نشون می‌داد پوشیده بود. دو‌تا دکمه‌ی اول پیراهنش رو باز گذاشته بود و زنجیر کاملا ظریفی که دور گردنش انداخته بود دیده می‌شد. موهای لخت و قهوه‌ایشو رو به بالا شونه زده بود اما طبق معمول همیشه بیشترشون روی پیشونیش ریخته بودن.نگاهم رو ازش گرفتم که چشمم به یک زن محجبه و چادری افتاد. صورت سفیدش با اون روسری سرمه‌ای بخوبی قاب گرفته شده بود. این مادر کیارش بود‌؟ باورش خیلی سخت بود. یک مرد میانسال که موهای جوگندمی و کم پشتش رو کج شونه زده بود و مثل پدرم ته ریش مرتب و یک دست سفیدی داشت هم کنارش ایستاده بود اما ظاهر لباسش مدل دیپلماتیک‌ها نبود. همه‌ی اینا روی هم رفته پنج ثانیه هم نشد اما سعی کردم نهایت دقت رو توی آنالیر کردنم به کار ببرم. کیارش سرش رو پایین انداخت و زیر لب سلامی گفت بعد مادرش بود که با لبخند گرمی به طرفم اومد:_سلام عزیزم خوبی؟ ماشاله ماشاله چه دختر قشنگی.با برخورده گرمش بدجور تصوراتم نابود شده بود. سعی کردم مثل خودش لبخند بزنم:_ممنونم خیلی خوش اومدین.برای اینکه بی‌ادبی نکرده باشم از همون فاصله به پدر کیارش نگاه کردم و باهاش سلام کردم و اونم به گرمی همسرش جوابم رو داد. دست و پام رو گم کرده بودم. پدرم به دادم رسید و تعارفشون کرد:_بفرمایید خواهش می‌کنم...بفرمایید.همشون وارد شدن و مامانم با حرص پنهونی گل رو از روی جعبه‌ی شیرینی که دستش بود برداشت توی بغلم گذاشت و با صدای آرومی گفت:_ببر تو گلدون بذارش.بعد هم خودش پشت‌سر بقیه وارد پذیرایی شد. کیارش که تا به اون لحظه منتظر ایستاده بود تا همه برن داخل بعد از اینکه همه رفتن با چشمای شیطونی بهم نگاه کرد. نتونستم زبونم رو نگه‌دارم و با حرص گفتم:_آخر کار خودت رو کردی؟_شونه‌اش رو بالا انداخت و بی‌خیال گفت:_ممنونم...می‌دونم از دیدنم خوشحال شدی...خیلی خیلی خوش اومدم.لاکردار آب نمی‌دید وگرنه شناگر قهاری بود. به زور جلوی اون خنده‌ی کوفتیم رو گرفتم و بی‌توجه بهش به سمت آشپزخونه رفتم. خوبیه آشپزخونمون این بود که در داشت و اُپن نبود. در آشپزخونه رو بستم که مامانم با اخم به سر تا پام نگاه کرد و گفت:_یِ بارکی اون لباس کهنه‌هات رو هم می‌پوشیدی خلاص. با تعجب به خودم نگاه کردم. به نظرم تیپم خیلی ساده و خوب بود.