#پارت_37کیارشچیز زیادی از این دختر نمی‌خواستم فقط حس می‌کردم بیشتر از بقیه می‌تونه کمکم کنه. بخاطر ض

#پارت_37کیارشچیز زیادی از این دختر نمی‌خواستم فقط حس می‌کردم بیشتر از بقیه می‌تونه کمکم کنه. بخاطر ضربه‌ی لعنتی که به سرم خورده بود از همه نظر کلی ضرر کردم سه چهار ماه اول به حرفهای فرشید اهمیت ندادم و به هر کس و ناکسی اعتماد کردم. بخاطر همین اعتمادهای نا به جا و ضررهای متوالی اسم شرکت و بعضی از نیرو ها رو تغییر دادم و با بعضی از طرف قراردادها فسخ معامله کردم. توی این مدت فرشید تنها کسی بود که برای کارهایی که انجام دادم مردونه پشتم بود و کمکم کردبرای اینکه به برگردوندن حافظه‌ام کمکم کنه می‌گفت روزی که اون اتفاق برام افتاد پشت فرمون بودم و در به در دنبال آزمایشگاه یا درمانگاه؛ خلاصه یک همچین چیزی بودم. تو خلوت و تنهایی‌ام هر چه قدر به گذشته فکر می‌کردم کمتر به نتیجه می‌رسیدمکلافه دستی بین موهام کشیدم و رو به آیدا گفتم:_کمکم می‌کنی یا نه؟کمی مشکوک نگاهم کرد. حس می‌کردم هنوز هم حرفام رو باور نکرده البته حق داشت درکش می‌کردم. امروز وقت دکتر داشتم و پرونده‌ام هنوز توی ماشین بود. شاید با دیدن اون پوشه حرفام رو باور می‌کرد. کیف پولم رو در آوردم میز رو حساب کردم و رو بهش که باتعجب نگاهم می‌کرد گفتم:_پاشو بریم_کجا؟چیزی نگفتم و از کافی‌شاپ بیرون اومدم؛ می‌دونستم پشت سرم داره میاد. در ماشین رو باز کردم و پوشه‌ی سفید رو از صندلی عقب برداشتم و رو بهش گرفتم_بگیرشپوشه‌ رو از دستم گرفت و باکنجکاوی گفت:_این چیه؟_تو هنوز حرفامو باور نکردی...درسته؟چیزی نگفت و سرش رو پایین انداخت. درست حدس زده بودم.(آیدا)باورم نمی‌شد. انگار واقعا حافظه‌اشو از دست داده بود. بعد از اینکه پرونده‌اش رو تا جایی که بلد بودم خوندم بهش برگردوندم و چیزی نگفتم. در حال حاضر تنها چیزی که برام مهم بود پیدا کردن اون فیلم بود که معلوم نیست هنوز هم هست یا پاکش کرده. ذهنم مشغول بود. روی نیمکتی که تو پیاده رو بود نشستم و با ناراحتی ساختگی گفتم:_آخه چجوری کمکت کنم وقتی کوچیکترین علاقه‌ای بهم نداشتی؟ همه چیز تموم شده و منم دیگه اون حس سابق رو بهت ندارم.کنارم نشست و پا رو پای انداخت. دستاش رو باز کرد و روی نیمکت گذاشت._یکم فکر کن اگه باز هم نظرت همین بود دیگه مزاحمت نمیشم.پیشنهاد خوبی بود. این طوری می‌تونستم بیشتر فکر کنم و تصمیم بهتری بگیرم سرم رو تکون دادم و باشه‌ای زیر لب گفتم بعد پا شدم و کیفم رو روی دوشم انداختم:_خب دیگه من برم_میرسونمت_نه مرسی خودم میرم...از همین الان می‌خوام فکر کنم.کیارش ابروهاش رو بالا انداخت و چیزی نگفت. اونم از جاش بلند شد و به سمت ماشینش رفت