#پارت_36نذاشتم حرف بزنه و خیلی جدی گفتم:_شماره‌ی منو از کجا آوردی؟_ناسلامتی یه زمانی اینجا کار می‌کر

#پارت_36نذاشتم حرف بزنه و خیلی جدی گفتم:_شماره‌ی منو از کجا آوردی؟_ناسلامتی یه زمانی اینجا کار می‌کردی...از تو پرونده‌ات پیدا کردم.زیر لب نچی گفتم. اصلا دوست نداشتم باهاش حرف بزنم. از صداش بدم میومدنه اینکه صدای بدی داشته باشه نه اتفاقا صداش بَم و مردونه بود خودش هم جذاب و خوش تیپ بود اما همه‌ی اینا باعث نمی‌شد که نفرتم ازش کمتر بشه._باید ببینمت._بایدی وجود نداره._ده دقیقه دیگه تایم کاریت تموم میشه..پایین تو ماشین منتظرتم._تایم کاری منو از کجا میدونی دیگه؟_بهت نمیاد خنگ باشی.فهمیدم از کجا متوجه شده. از همون روزی که تو شرکت کیفم رو گرفت و مجبورم کرد بایستم.آرنجم رو روی میز گذاشتم و سرم رو به دستم تکیه زدم:_دست از سرم بردار...یکسال از همه چی گذشته_منتظرتمبعدم دقیقا مثل بز گوشی رو قطع کرد. الان من داشتم روضه‌ی ننه من غریبم می‌خوندم. آخه چقدر تو بیشعور و بی‌نزاکتی.با حرص کیفم رو برداشتم و بعد مثل همیشه از آقای ادیب خدافظی کردم. از در ساختمون شرکت بیرون اومدم و با چشمام دنبالش گشتم که دیدم یه ماشین داره چراغ میده. خودش بود. اخمام رو تو هم کشیدم و به سمتش رفتم. این بار هم مثل دفعه‌ی قبل خواستم عقب بشینم که در جلو رو باز کرد. منم چیزی نگفتم و جلو نشستم._سلامبا همون اخم جواب سلامش رو دادم که گفت:_حالا که من می‌خوام گذشته رو جبران کنم چرا ناز می‌کنی؟یا خوده خدا این چی داره میگه؟ _البته حقم داری..با اون نامردی که من در حقت کردمنکنه منظورش به همون تجاوزه.سریع به طرفش برگشتم_کدوم نامردی؟_اینکه قیده همه چیز رو زدم و ولت کردم.ماشین رو روشن کرد و راه افتاد._کجا میری؟_جایی که بشه حرف زد.من نمیدونم چرا هر کی می‌خواد با من حرف بزنه اصرار داره تو کافی شاپ و چشم تو چشم باهام حرف بزنه. با ظاهری خونسرد داشتم قهوه‌ام رو هم میزدم که کیارش گفت:_آیدا؟اولین دفعه بود که اینجوری صدام میزد. چشمام از تعجب با سکه‌ی بیست و پنح تومنی هیچ فرقی نداشت. یکم روی صندلی جا به جا شدم و گفتم:_بله؟_اون موقع منم دوست داشتم یا نه؟ رفتارم باهات چطوری بود؟راسته که میگن دروغ، دروغ میاره. از وقتی اون چاخان رو سر هم کردم مجبور شدم کلی دروغ سر هم کنم_والا...والا ظاهرا که دوستم داشتی اما خب باطناچیزی نگفتم و سرم رو پایین انداختم.کیارش پوزخند محوی زد و گفت:_تو تنها کسی بود که اینطوری واقعیت گذشته‌ام رو به روم آوردی تو این مدت کلی آدم مدام مثل پروانه دورم میچرخیدن و با چاپلوسی سعی داشتن از اتفاقی که برام افتاده به یک نون و نوایی برسن.