#پارت_46مامانم بی‌تفاوت نگاهش رو ازم گرفت و زیر لب غر زد:_انگار نه انگار براش خواستگار اومده من نمید

#پارت_46مامانم بی‌تفاوت نگاهش رو ازم گرفت و زیر لب غر زد:_انگار نه انگار براش خواستگار اومده من نمیدونم این دختر به کی رفته انقدر بی‌خیال و سر به هواس.بی‌تفاوت سرم رو تکون دادم و یواشکی گلی که دستم رو بود رو انداختم سطل آشغال._آیدا چندتا چایی خوشرنگ میریزی تا صدات هم نزدم بیرون نمیایروی صندلی نهار خوری نشستم و با اخم گفتم:_مامان من بچه نیستم_صد سالت هم بشه بازم بچه‌ایاینو گفت و از آشپزخونه بیرون رفت. برای اینکه بفهمم بیرون چه خبره آروم یک کوچولو در رو باز کردم و با دقت گوش ایستادم. اول از همه صدای مامانم اومد_خب خیلی خوش اومدینبعدش صدای تشکر کردن پدر مادر کیارش اومد. نیم ساعت اول رو درباره‌ی گرونی و آلودگی هوا حرف زدن بعد از اینکه کمی جو ساکت شد مامانم صدام زد:_آیدا جان دخترم؟!این یعنی اینکه"چایی ها رو بیار". استکان‌ها رو توی سینی طلایی مخصوص پذیرایی گذاشتم و با چندتا نفس عمیق از آشپزخونه بیرون اومدم. از نگاهِ همشون تحسین می‌بارید. مثل همیشه یک لبخند معمولی زدم و اول به پدر کیارش و بعد مادرش تعارف کردم. بعد از اینکه از رنگ چایی و من تعریف کردن به سمت پدر و مادرم رفتم و در آخر نوبت به کیارش رسید. لبخند نامحسوسی روی لباش بود. مطمئن بودم حتی از الان داره عروسیمون رو هم تصور میکنه ولی زهی خیال باطل‌. اخم غلیظی کردم و بعد از اینکه متوجه جدی بودنم شد لبخندش محو شد.سینی رو روی میز گذاشتم و کنار مادرم نشستم. سکوته به وجود اومده خیلی سنگین بود. پدر کیارش سکوت رو شکست و گفت:_خب آقای شکیبا...از هر چه می‌رود سخن دوست خوش‌تر است. والا غرض از اینکه امشب مزاحمتون شدیم این بود که...پدرم با لبخند وسط حرفش اومد و با خوش رویی گفت:_نفرمایید جناب مراحمید._ممنون...واقعیتش اینه که یک ماهی هس که پسرم از دخترتون خوشش اومده. مثل اینکه تو شرکتی که آیدا خانم کار می‌کنن هم دیگه رو دیدن و پسندیدن.چشمام چهارتا شد. من پسندیدمش؟ سریع به مامانم نگاه کردم که دیدم با تعجب نگام میکنه برای اینکه فکر نکنه من از کیارش خوشم اومده با ناراحتی سرم رو تکون دادم. بابام صداش رو صاف کرد و به پدر کیارش گفت:_حرفای شما متین آقای سهرابی؛ ولی خوب ما دوتا خونواده شناختی نسبت به هم نداریم(به کیارش نگاه کرد و خیلی ریز به تحقیق کیارش اشاره کرد) هر چند شما دو را دور از ما شناخت پیدا کردینمادر کیارش از اون طرف با خنده گفت:_ای بابا آقای شکیبا خوب شناخت پیدا می‌کنیم؛ بالاخره با هم رفت و آمد می‌کنیم تا هم ما بهتر با هم آشنا بشیم هم این دوتا جوون.