#پارت_47خلاصه داشتن با هم صحبت می‌کردن و منم از استرس دستام رو توی هم قفل کرده بودم و فشار می‌دادم د

#پارت_47خلاصه داشتن با هم صحبت می‌کردن و منم از استرس دستام رو توی هم قفل کرده بودم و فشار می‌دادم دلم می‌خواست از جام بلند می‌شدم و رو به همشون می‌گفتم:"من دلم نمی‌خواد با این آدم متجاوز ازدواج کنم...دلم نمیخواد نمیخواد نمیخواد"توی ذهنم داشتم با همشون کل‌کل می‌کردم که یه دفعه پهلوم سوخت. با تعجب برگشتم مامانم رو نگاه کردم که لبخند مصلحتی زد و گفت:_دخترم حواست کجاستوقتی متوجه‌ی حواس پرتیم شد به اتاق کار بابام که رو به پذیرایی بود اشاره کرد و گفت:_آقا کیارش رو راهنمایی کن با هم صحبت کنین.مادر کیارش از اون طرف گفت:_بله بالاخره حرف یک عمر زندگیه.بعد با ابروهاش به کیارش اشاره کرد که بلند شه منم پا شدم و به سمت اتاق رفتم اونم پشت سرم اومد. تا لحظه ورود ما به اتاق همه‌ی نگاه‌ها به سمت ما بود و بعد که کیارش در رو آروم بست صدای صحبتاشون اومد.روی صندلیه میز کاره بابام نشستم و با گوشه‌ی شالم بازی کردم. یک صندلی دیگه هم کنار پنجره‌ی اتاق سمت راستم بود که کیارش روی اون نشست._نمی‌خوای چیزی بگی؟_من همه‌ی حرفامو قبلا زدم._ای بابا چقدر تو لجبازی.با اخم نگاهش کردم:_این لجبازی نیست...چرا نمیخوای بفهمی که ما به درد هم نمیخوریم حداقل تو به درد من نمیخوری.دست به سینه پا روی پا انداخت و با چشمای ریز شده‌ای گفت:_تو هنوز ذهنت درگیر اون گذشته‌ی کوفیتیه.اون منظورش به عشق دروغمون بود اما من یاد اون اتفاق تلخ افتادم و با حرص و بغض گفتم:_آره ذهنم درگیره گذشته‌اس و هیچ وقت فراموشش نمی‌کنم.نگاه و لحنش مهربون شد_خب دختر خوب منم می‌خوام جبران کنم.با ناامیدی چشمام رو بستم_چرا اینقدر اصرار می‌کنی؟ چرا می‌خوای با کسی ازدواج کنی که یک درصد هم دوست نداره؟_تو دوسم داری، اگه نداشتی این دوماه رو کنارم نمی‌موندیبا عصبانیت جوری که سعی کردم صدام بلند نشه گفتم:_من که بهت گفتم اون کمک از روی حِس انسان دوستانم بودکیارش با حرص چشماش رو بست و یک دفعه از جاش بلند شد و به طرفم اومد. خیلی ترسیدم و منم از جام بلند شدم. با حرص بازوهام رو محکم گرفت و روی صورتم خم شد:_اینا همش حرفه...همش بهانه‌اس...یک مشت بهانه‌ی الکی برای دَک کردن من.از تعجب چشمام درشت شده بود. منم کم نیاوردم و مثل خودش با صدای آروم و پر حرصی گفتم:_خوبیش اینه که خودتم قبول داری همش برای دک کردنته.با پوزخند بی‌صدایی نگاهش روی لبام چرخید اما دوباره به چشمام خیره شد و گفت:_بهتره دست از لجبازی بر داری.بعد هم بازوهام رو ول کرد و به سمت در رفت. قبل از اینکه دستگیره رو بگیره گفتم:_اگه بر ندارم؟