راه می‌آمد و خوش بود اوایل با مندارد امروز اگر این همه مشکل با منصبر کن ای دل دیوانه! ببین تا چه کند

راه می‌آمد و خوش بود اوایل با مندارد امروز اگر این همه مشکل با منصبر کن ای دل دیوانه! ببین تا چه کندعاقبت رفتن معشوقه‌ی عاقل با مننام «دل» بردم و از سینه‌ام آتش برخاستتا بدانی که چه کرده‌ست همین دل با منعمری از عشق چنان بود نصیبم که شده‌ستمعنی «حسرت» و «اندوه»، معادل با «من»با چنین بخت سیاهی، چه امیدی به وصال؟!نیست از مزرعه‌ی سوخته، حاصل با من«مرگ، بهتر که از او دور بمانم» این راگفت یک ماهی افتاده به ساحل، با من- ‌سجاد رشیدی ‌پور‌🦋 @pars_sher