شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد فريبنده زاد و فريبا بميردشب مرگ تنها نش

شنیدم که چون قوی زیبا بمیرد                                  فريبنده زاد و فريبا بميردشب مرگ تنها نشيند به موجي                                  رود گوشه اي دور و تنها بميرددر آن گوشه چندان غزل خواند آن شب                                  كه خود در ميان غزل ها بميردگروهي بر آنند كاين مرغ شيدا                                  كجا عاشقي كرد ؛ آنجا بميردشب مرگ از بيم آنجا شتابد                                  كه از مرگ غافل شود تا بميردمن اين نكته گيرم كه باور نكردم                                  نديدم كه قويي به صحرا بميردچو روزي ز آغوش دريا برآمد                                  شبي هم در آغوش دريا بميردتو دريا ي من بودي آغوش واكن                                 كه ميخواهد اين قوي زيبا بميرد#شب ۱