خنک آن دم که نشینیم در ایوان من و توبه دو نقش و به دو صورت، به یکی جان من و تو داد باغ و دم مرغان ب

خنک آن دم که نشینیم در ایوان من و توبه دو نقش و به دو صورت، به یکی جان من و تو  داد باغ و دم مرغان بدهد آب حیاتآن زمانی که درآییم به بستان من و تو  اختران فلک آیند به نظّاره مامه خود را بنماییم بدیشان من و تو!  من و تو، بی من‌وتو، جمع شویم از سر ذوقخوش و فارغ، ز خرافات پریشان، من و تو  طوطیان فلکی جمله شکرخوار شونددر مقامی که بخندیم بدان سان، من و تو  این عجبتر که من و تو به یکی کنج این جاهم در این دم به عراقیم و خراسان من و تو!  به یکی نقش بر این خاک و بر آن نقش دگردر بهشت ابدی و شکرستان من و تو