بازهم از شاهنامه حکیم طوس فردوسی:نیاز به شرح و تفسیر نیز ندارد.ازین مارخوار اهرمن چهرگان/ ز دانایی و شرم بی‌بهرگان،نه گنج و نه نام و نه تخت و نژاد/ همی‌داد خواهند، گیتی بباد!بسی گنج و گوهر پراگنده شد/ بسی سر به خاک اندر آگنده شد.ازین زاغ‌ساران بی‌آب و رنگ/نه هوش و نه دانش نه نام و نه ننگ،به ایران و بابِل نه کِشت و دُرود*/به چرخ‌ِ زُحل برشدی تیره‌دود،هم آتش بمُردی به آتشکده/شدی تیره نوروز و جشن سده،از ایوان شاه جهان کنگره/ فتادی به میدان او یکسره.کنون خواب را پاسخ آمد پدید/ ز ما بخت گردن بخواهد کشید،شود خوار هر کس که هست ارجمند/ فرومایه را بخت گردد بلند!پراگنده گردد بدی در جهان/ گزند آشکارا و خوبی نهان،بهَر کشوری در، ستمگاره‌ای/پدید آید و زشت پتیاره‌ای.نشان شب تیره آمد پدید/همی روشنایی بخواهد پرید!——————————-* کِشت و درو