فردوسی:مگردان زبان ز این سپس جز بدادکه از داد باشی تو پیروز و شادمکن دیو را آشنا با روانچو خواهی که بختت بماند جوانخردمند باش و بی‌آزار باشهمیشه روان را نگهدار باش