یک نفر پیش فلک ریش گرو بگذاردبلکه دست از سر آزردن ما برداردچه خطایی مگر از جانب ما سر زد کهدائما درد و بلا بر سر ما می بارد ؟جای ما کوه اگر بود ، فرو می پاشیدآه ... درباره ی ما درد چه می پندارد ؟!شده یک دلخوشی ساده بخواهیم و فلکداغ یک خنده به روی دلمان نگذارد؟! بس که رنجیده شد از خاطرش ایمانش رفتآنکه میخواست خودش را به خدا بسپارد ...شیدا صیادپور