نه تو می مانینه اندوهو نه هیچ یک از مردم این آبادیبه حباب نگران لب یک رود قسمو به کوتاهی آن لحظه ی ش

نه تو می مانینه اندوهو نه هیچ یک از مردم این آبادیبه حباب نگران لب یک رود قسمو به کوتاهی آن لحظه ی شادی که گذشتغصه هم خواهد رفتآن چنانی که فقط خاطره ای خواهد ماندلحظه ها عریانندبه تن لحظه خود جامه اندوه مپوشان هرگزتو به آیینه، نه، آیینه به تو خیره شده استتو اگر خنده کنی او به تو خواهد خندیدو اگر بغضآه از آیینه ی دنیا که چه ها خواهد کرد سهراب سپهری 🍀