توی کتاب نوشته( نقل به مضمون ) :وضعیت طوری شده بود که حتما باید طرفدار و هوادار یک گروه باشی. بی‌طرف ماندن جرم بود.‌جامعه به بی‌طرف حمله می‌کرد. طرفداران هر دسته، طرفداران دسته دیگر را می‌کشتند. بگذارید ما بی‌طرفها میان شما هوادارن زندگی‌مان را بکنیم.حس می‌کنم این حرفها که روزهای وقوع ماجرای داستان در اقلیم کردستان عراق از زبان راوی جاریه، چقدر امروز ماست. چقدر بشر در گوشه گوشه‌ی دنیا حماقتها و ندانم‌کاریهاش شکل یکسانی داره. چقدر بشر بلد نیست زندگی رو بفهمه. جز آزار دادن و آسیب رسوندن به بقیه نمی‌تونه جور دیگه‌ای به روند زندگی نگاه کنه.دروغ چرا... دیدم روزی چند بار برق‌مون و روزی ۱۲ ساعت آب قطع میشه. پس بهتره از جهان آرمانی کتابها بیام بیرون و برم با بطری آب ذخیره دوتا لیوان بشورم. دیدم چه برد بزرگی کردم که غذام رو از صبح زود گذاشتم که آب و برق بود. قصر پرندگان غمگین بختیار علی#کتابی_که_این_روزها_می_خوانم