✨ به نام خداوند عشق و امید. سرکار خانم دکتر چوبک، سلام.🌱 من پرویز درگی هستم؛ معلم و مشاور کار و کسب، از روستای درگِ الموتِ قزوین. بارها شما تابلوی روستای ما را دیده‌اید؛ وقتی از راهدارخانه رد می‌شوید و از جاده‌ی اصلی به سمت قلعه‌ی الموت می‌روید، دست راستتان روی یک تابلو نام چهار روستا نوشته شده است: سیمیار، درگ، باغستان و تنوره.🌊 من اهل درگ هستم و شما اهل بوشهر. شما از جنوبی‌ترین نقطه‌ی ایران قلبتان را برداشتید و آمدید تا آن را روی بلندترین صخره‌ی البرز بگذارید؛ ۲۱۶۳ متر بالاتر از آن دریایی که کنارش به دنیا آمدید.🦅 خانم دکتر! پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌های ما همیشه از قلعه‌ی الموت و قلعه‌های دیگری که در آنجا بودند برای ما تعریف می‌کردند؛ از «آشیانه‌ی عقاب». به من می‌گفتند که حسن صباح در سال ۱۰۹۰ میلادی آمد و با مهارت‌های ارتباطی و مذاکره، فرماندهی این دژ را به عهده گرفت. ۱۷۰ سال اسماعیلیه در آنجا بودند تا اینکه هلاکوخان آمد و آتشش زد. ما این قصه‌ها را فقط شنیده بودیم، اما شما آن‌ها را سند کردید؛ یک‌چهارم قرن، یعنی ۲۵ سال تلاش!⛏️ خانم دکتر! وقتی ما الموتی‌ها مشغول کشاورزی بودیم، یا فرزندان الموت در دانشگاه‌های مختلف ایران و جهان درس می‌خواندند تا متخصص شوند، به مردم جهان خدمت کنند و ارزش‌آفرین باشند، شما این ارزشمندی را با همه‌ی دانشتان و در نهایتِ خاکی بودن، با قلم و بیل و برس به کار گرفتید. شما کتاب صخره‌های الموت را ورق زدید، غبار خاک از آن زدودید و خلاصه‌ی کلام، ۱۴ فصل کاوش کردید.🏺 مخازن آب، برج‌ها و دیوارهای دفاعی را دانه‌دانه پیدا کردید. به قول خودتان، این فرزند را از دل خاک درآوردید و بزرگش کردید. تکه‌تکه‌ی سفال‌ها را می‌شستید تا تاریخ این سرزمین از زیر خاک سربلند کند.⛰ خانم دکتر! من یک بار زمان گرفتم؛ از جایی که در روستای گازرخان ماشین را پارک می‌کنیم تا آن سربالایی را بالا بیاییم و به قلعه برسیم، حدود ۴۰ دقیقه طول می‌کشد. گردشگران این مسیر را برای تفریح می‌آیند، اما شما صدها بار این مسیر را برای «ماندگار کردن» رفتید؛ نه صرفاً ماندگار کردن الموت، بلکه ماندگار کردن ایران. خانم دکتر! شاید بسیاری از پیرمردها و پیرزن‌های الموت تا الآن نام یونسکو را نشنیده بودند، اما وقتی الموت جهانی شد، همراه شما که اشک ریختید، آن‌ها هم اشک ریختند.📜 ما در این الموت، فکر می‌کنم ۳۶۶ روستا و یک‌سری قوانین نانوشته داریم که من چندتای آن‌ها را برایتان می‌گویم: اینکه «کار فضیلت است»، «علم عزیز است»، «قیافه گرفتن ممنوع است» و «حفظ کردن ریشه‌ها نشان از اصالت است». شما همه‌ی این‌ها را با نهایت سادگی، با علم، عمل و عشقتان به کار گرفتید تا الموت جهانی شود.❤️ خانم دکتر، شما «عالمِ عاملِ عاشق» هستید. شما فقط قلعه‌های الموت را ثبت نکردید، بلکه با گذاشتن عمرتان پای این کوه‌ها، نام ایران را در جهان بلند کردید.🏡 اجازه بدهید با تمام دلم بگویم: شما دیگر هیچ‌وقـت مهمان الموت نیستید؛ شما دختر الموت هستید و عزیز دل ما. از شما می‌خواهم هر وقت که این جاده‌های پرپیچ‌وخم را دوباره دیدید، هر وقت کوهستان‌های الموت را دیدید، بدانید که زندگی جریان دارد و شما در جریانِ ماندگارِ آن هستید.✍️ پرویز درگی؛ معلم و مشاور کار و کسب، از روستای درگ، از الموتِ قزوین.🌟 الهی که همه‌ی ما عالمِ عاملِ عاشق باشیم.