آنچه به طور متداول عشق نامیده می‌شود، یک ترفند نفس است برای اجتناب از تسلیم. شما دارید به دنبال کسی می‌گردید که به شما چیزی را بدهد که فقط می‌تواند در حالت تسلیم به شما برسد. نفس از آن شخص استفاده می‌کند تا از تسلیم شدن اجتناب کند. زبان اسپانیایی در این باره، صادق‌ترین زبان است. در این زبان، «من به تو عشق می‌ورزم» و «من تو را می‌خواهم» هر دو با یک اصطلاح ـ تِ کویرو ـ بیان می‌شود. برای نفس، عشق ورزیدن و خواستن، یکسان است. در حالی‌که در عشق راستین هیچ خواستنی وجود ندارد، هیچ آرزویی برای تصاحب یا تغییر شریک خود ندارید. نفس، یکی را جدا می‌کند و او را ویژه می‌سازد و از آن شخص استفاده می‌کند تا احساس زیرینِ پیوستۀ نارضایتی، احساس ناکافی بودن، احساس خشم و نفرت را که خیلی به هم مرتبطند، سرپوش نهد. این‌ها صورت‌های احساس عمیق و زیرین موجودات انسانی است که از حالت نفسانی جدا‌ نشدنی است.هنگامی که نفس چیزی را جدا می‌کند و می‌گوید که «من عاشق این یا آن هستم»، این یک تلاش ناآگاهانه است برای سرپوش نهادن یا حذف کردن احساسات عمیقی که همواره نفس را همراهی می‌کنند: نارضایتی، ناشادمانی، حس ناکافی بودن که بسیار آشناست. برای مدت کوتاهی، این توهم عملاً جواب می‌دهد.@pathwaystogod@mazeye_malakoot