Voice messageمنظور این قسمت از نیروی حال خیلی فراتر از «ساکت بودن» معمولیه.!!«زیبایی از سکونِ حضور ش

Voice messageمنظور این قسمت از نیروی حال خیلی فراتر از «ساکت بودن» معمولیه.!!«زیبایی از سکونِ حضور شما برمی‌خیزد» یعنی وقتی ذهن برای لحظه‌ای از شلوغیِ فکرها فاصله می‌گیره، تو شروع می‌کنی واقعیت رو مستقیم تجربه کردن، نه اینکه فقط درباره‌اش فکر کنی.ذهن معمولاً دائم در حال قضاوت کردنه: «خوبه یا بده؟» «چی میشه؟» «قبلاً چی شد؟» «بعدش چی؟»اما وقتی حضور پیدا می‌کنی، این سر و صدا کمتر می‌شه. در نتیجه یک سکون درونی شکل می‌گیره.مثلاً ممکنه قبلاً به یک درخت نگاه کنی و ذهنت بگه: «چه درخت قشنگی.»اما در حالت حضور، برای چند لحظه فقط درخت رو می‌بینی؛ بدون اینکه لازم باشه چیزی درباره‌اش فکر کنی. همان لحظه، زیبایی را عمیق‌تر حس می‌کنی.نکته عمیق‌ترش اینه که تله نمی‌گه زیبایی را باید از بیرون به دست بیاری؛ می‌گه حضور تو اجازه می‌ده زیباییِ موجود در لحظه خودش رو آشکار کنه.پس سکون، بی‌فکریِ اجباری نیست.سکون یعنی فکرها باشند، اما تو اسیرشان نباشی.و شاید خلاصه‌ی این قسمت این باشه:وقتی ذهن کمی کنار می‌رود، زندگی خودش را نشان می‌دهد.وقتی از فکر کردنِ مداوم دست می‌کشیم، تازه می‌بینیم چقدر چیز برای دیدن، شنیدن و احساس کردن وجود دارد.این قسمت در واقع دعوتت می‌کنه به اینکه گاهی هیچ کاری نکنی، چیزی را حل نکنی و فقط حاضر باشی. همین «بودن» می‌تونه منبع آرامش و زیبایی بشه,,