Voice messageشاید ما تمام عمر فکر کرده‌ایم «من» همان افکار، احساسات و داستان‌هایی هستم که در ذهنم می‌گذرد...اما اگر من خودِ فکر نیستم،پس چه چیزی دارد فکر را می‌بیند؟اگر من خشم نیستم،پس چه چیزی متوجه خشم شده؟اینجاست که مفهوم آگاهی ناب خودش را نشان می‌دهد؛آن بخش از وجودت که قبل از هر قضاوتی، فقط شاهد است.ذهن همیشه دنبال چیزی برای چنگ زدن است؛یک خاطره، یک نگرانی، یک ترس، یک آرزو، یک «اگر» یا «کاش»...اما حضور یعنی برای لحظه‌ای از این جریان فاصله بگیری و فقط ببینی.نه با فکرت بجنگی،نه احساست را سرکوب کنی،نه بخواهی گذشته را عوض کنی.فقط شاهد باش...در آن لحظه، اتفاق عجیبی می‌افتد؛می‌فهمی آرامشی که دنبالش می‌گشتی، شاید همیشه درونت بوده؛فقط صدای ذهن آن‌قدر بلند بوده که نمی‌توانستی آن را بشنوی.آگاهی ناب یعنی بیدار شدن از خوابِ یکی دانستن خود با ذهن.و شاید یکی از عمیق‌ترین آزادی‌های انسان همین باشد:من افکارم نیستم؛من کسی هستم که از افکارم آگاه است.وقتی این را واقعاً تجربه کنی،ذهن هنوز حرف می‌زند...اما دیگر مجبور نیستی هر چیزی را که می‌گوید، باور کنی,,