فکر می‌کنیم برای نزدیک شدن به خدا باید جایی برویم، چیزی پیدا کنیم یا تبدیل به آدم دیگری شویم...اما ش

فکر می‌کنیم برای نزدیک شدن به خدا باید جایی برویم، چیزی پیدا کنیم یا تبدیل به آدم دیگری شویم...اما شاید مسئله برعکس باشد؛خدا را قرار نیست پیدا کنیم،باید آن چیزی را که بین ما و حضورش قرار گرفته، آرام کنیم.وقتی ذهن از گذشته و آینده فاصله می‌گیرد و برای چند لحظه فقط «هستیم»،در آن سکوت چیزی عمیق‌تر از فکرهای ما خودش را نشان می‌دهد؛آرامشی که دلیل نمی‌خواهد،حضوری که وابسته به شرایط نیست.شاید حضور الهی،همین لحظه‌ای باشد که دیگر دنبال خودت نمی‌گردی؛فقط حاضری,,