Voice messageاین قسمت از اون جاهای مهم «نیروی حال»ه؛چون اکهارت تله یه تفاوت خیلی ظریف رو می‌ذاره وسط: فرق بین مقصد داشتن و زندگی کردن برای مقصد. اصل حرف قسمت «نیت درونی؛ سفر زندگی»ما معمولاً زندگی رو این‌طوری می‌بینیم:الان → تلاش کنم → به فلان چیز برسم → بعداً آرام می‌شم.مشکل از خودِ هدف نیست. هدف لازمه. مشکل وقتی شروع می‌شه که ذهن بگه:> «زندگی واقعی من وقتی شروع می‌شه که به اون چیزی که می‌خوام برسم.»اون‌وقت «اکنون» تبدیل می‌شه به یک سالن انتظار.🧠 نیت درونی یعنی چی؟یعنی قبل از اینکه بپرسی:«کجا می‌خوام برسم؟»بپرسی:«چطور می‌خوام این لحظه رو زندگی کنم؟»ممکنه هدفت موفقیت، کار، پول یا ساختن آینده باشه؛اما نیت درونی می‌تونه این باشه که در همین مسیر، آگاه، حاضر و در ارتباط با زندگی باشی.یعنی همزمان که برای آینده برنامه داری، از امروزت فرار نکنی.⚡ تناقض قشنگش اینجاستتله نمی‌گه:«هدف نداشته باش.»می‌گه:هدف داشته باش، ولی هویت و آرامشت رو گروگانِ رسیدن به هدف نکن.چون اگر تمام ارزش امروزت وابسته به فردا باشه، هر بار که به یک مقصد برسی، ذهن بلافاصله مقصد بعدی رو می‌سازه.پول بیشتر...موفقیت بیشتر...شرایط بهتر...آرامش بعداً...و این «بعداً» می‌تونه تا آخر عمر ادامه پیدا کنه. برداشت شخصی من از این قسمت؛👇شاید هنر زندگی این نباشه که سریع‌تر به مقصد برسیم؛شاید هنر اینه که در مسیر، خودمون رو گم نکنیم.کار کن.تلاش کن.هدفت رو دنبال کن.اما وقتی داری قدم امروزت رو برمی‌داری، ذهنت رو دائماً نفرست جلوتر.!!!آینده برای ساختنه؛اما زندگی فقط در اکنونه,,