#تیکه_کتابباید بهترین و بزرگ‌ترین منبعی که هرکس می‌تواند به آن دست یابد "خودِ او" باشد. هر‌اندازه که چنین باشد و هرقدر که آدمی سرچشمهٔ لذت‌ها را در خود بیابد؛ همانقدر سعادتمندتر است. پس حقیقتِ بزرگی در این گفتهٔ ارسطو نهفته است که: «سعادت به کسانی تعلق دارد که خودکفایند.»زیرا همهٔ سرچشمه‌های بیرونیِ "سعادت" و "لذت" طبق ماهیتی که دارند بسیار نامطمئن و ناپایدارند، به بختِ خوب وابسته‌اند و حتی ممکن است در مناسب‌ترین شرایط نیز زود خشک شوند؛ حتی این امر به‌ این علت که سرچشمه‌های بیرونیِ سعادت همیشه در دسترس نیستند ناگزیر است. این سرچشمه‌ها در سالمندی به‌طور اجتناب‌ناپذیر رو به خشکی می‌نهند؛ زیرا آنگاه عشق، شوخ‌طبعی، شوقِ سفر، علاقه به اسبان و تواناییِ مصاحبت، آدمی را ترک می‌گویند.حتی دوستان و بستگان را مرگ از ما می‌رباید. در این زمان بیشتر از هر زمان دیگر، آنچه در "درون خود" داریم اهمیت پیدا می‌کند؛ زیرا مستحکم‌تر و مستمرتر از هر چیز دیگر است.در هر سنِ دیگر هم سرچشمهٔ واقعی و ماندگارِ سعادت همین است.📕 #در_باب_حکمت_زندگی✍ #آرتور_شوپنهاور📚 @PDFbo0ok