خاویر میلی همان سیاست‌های مرسوم اجماع واشنگتنی را در قالب شوک‌درمانی در آرژانتین به اجرا درآورده است. این سیاست‌ها با تحمیل بیشترین فشار به گروه‌های فرودست اجتماعی و اکثریت مزدوحقوق‌بگیران در تلاش است فضا را برای سرمایه‌گذاری مهیاتر کند. چنین سیاست‌هایی پیش‌تر در دهه‌ی 1980 و در پی فشار سنگین بدهی‌های خارجی معوق، با توصیه‌های صندوق بین‌الملی پول و بانک جهانی در کشورهای امریکای لاتین اجرا شده بود و حاصل آن چیزی نبود به جز «دهه‌ی ازدست‌رفته‌»ی اقتصادهای امریکای لاتین که در ادامه به بازگشت به سیاست‌های جدید توسعه‌گرا و نیز شکل‌گیری «موج صورتی» و قدرت‌گیری چپ‌ها در این کشورها انجامید.____________👈متن کامل