حکومت مقدس محسن سلگیمقدس بودن حکومت، مشروط و وابسته به امانتداری آن است. حکومت زمانی مقدس است که با آزادی انسان‌ ها هماهنگ باشد و با رضایت و دعا و خواست مردم همراه باشد. این قدسیت، نه ذاتی است و نه مطلق؛ بلکه قدسیِ مشروط و اعتباری است.در مقابل، آزادی انسان حقی ذاتی و الهی است؛ حقی که هیچ حکومت و قدرت زمینی نمی‌ تواند آن را عطا کند یا از انسان بگیرد. آزادی انسان، آزادی در انتخاب حکومت، آزادی در اعتراض، آزادی در اندیشه و باور، عطیه‌ ای الهی است که خداوند جبراً به انسان داده است. این آزادی ممکن است محدودیت‌ های اجتماعی و تاریخی داشته باشد، اما جوهر آن ذاتی و غیرقابل‌ سلب است.حکومت، ذاتیِ هیچ انسانی نیست؛ امانتی است که موقتاً به انسان‌ها سپرده شده است. اما آزادی، امانت نیست؛ حقیقتی است که از خلقت سرچشمه می‌گیرد و جز با اراده خداوند، نه قابل بخشش است نه قابل سلب(سلب، تنها در لحظه مرگ است).از این منظر، آزادی انسان مقدس است، چون ذاتی و الهی است؛ اما حکومت مقدس نیست، مگر آنکه امانتدار آزادی باشد و با رضایت و حق انتخاب مردم سازگار باشد. تقدس حکومت، چه دینی، چه سکولار، از همین امانتداری و مطابقت با آزادی و اراده مردم برمی‌ خیزد.