در اعماق این دریاچه، جایی که تاریکی همه‌چیز را در خود فرو می‌برد، رازهایی پنهان است اما هنوز هم تاثی

در اعماق این دریاچه، جایی که تاریکی همه‌چیز را در خود فرو می‌برد، رازهایی پنهان است اما هنوز هم تاثیر خود را می‌گذارند. ذهن ما هم همین‌طور است. آنچه که از آن فرار کرده‌ایم، آنچه که سرکوب کرده‌ایم، در ناخودآگاه ما نه ناپدید می‌شود و نه فراموش. بلکه در زیر سطح آگاهی ما پنهان می‌ماند و هر از گاهی خود را به شکلی غیرمستقیم نشان می‌دهد.فروید ناخودآگاه را به مثابه یک مخزن از افکار، خاطرات و احساسات سرکوب‌شده می‌دید که در آن چیزی نمی‌میرد؛ بلکه به شکل رفتارهایی که تکرار می‌شوند، به سطح می‌آید. این چیزهایی هستند که ما قادر به یادآوری‌شان نیستیم، اما همچنان در رفتارها و تصمیمات‌مان تجلی می‌کنند.این همان دلیلی است که چرا گاهی در زندگی، بدون اینکه بدانیم چرا، در چرخه‌های تکراری گرفتار می‌شویم، به سمت همان اشتباهات می‌رویم یا دوباره همان روابط را تجربه می‌کنیم. هر آنچه در ناخودآگاه سرکوب شده، روزی از راهی غیرمنتظره برمی‌گردد و خود را نشان می‌دهد.فرد چیزی از آنچه که فراموش و یا واپس زده به خاطر نمی‌آورد، ولی آن را برون‌ریزی می‌کند. او آن را نه به شکل یک خاطره، بلکه به شکل یک رفتار بازتولید می‌کند.#فروید@Pendarenic