این آهنگ به عنوان یک تجربهٔ شنیداری فضاساز، به‌جای پاسخ دادن به پرسش‌های عاطفی، مخاطب را در بطن همان کشمکشِ ابدی میان «خواستن» و «نخواستن» رها می‌کند. تعادل میان نغمه‌های ملایم و ضرب‌آهنگ‌های پیوسته، بازتاب‌دهندهٔ همان مفهوم «عشق واقعی» است که گویی در زمان متوقف شده و رهایی از آن مستلزم گذشتن از «مسیر» شخصی است.@top_mellody