غار مثل افلاطون به یک داستان معروف فلسفی اشاره دارد که توسط افلاطون، فیلسوف یونان باستان، در کتاب جم

غار مثل افلاطون به یک داستان معروف فلسفی اشاره دارد که توسط افلاطون، فیلسوف یونان باستان، در کتاب جمهوری‌اش بیان شده است. این داستان به شکل یک مکالمه بین سقراط و گلوکون، برادر افلاطون، روایت می‌شود.خلاصه‌ی داستان غار:در این داستان، افلاطون تصور می‌کند گروهی از افراد درون یک غار، به‌طوری که از دوران کودکی زندانی شده‌اند و قادر به دیدن هیچ‌چیز به جز سایه‌های بر روی دیوار غار نیستند. این سایه‌ها توسط آتشی که پشت سر آن‌ها قرار دارد ایجاد می‌شوند. زندانیان تنها این سایه‌ها را واقعیت می‌پندارند و از جهان واقعی که خارج از غار قرار دارد بی‌خبرند.یکی از زندانیان آزاد می‌شود و به بیرون از غار می‌رود. در ابتدا، نور خورشید او را می‌آزارد، اما کم‌کم به زیبایی و حقیقت دنیای واقعی پی می‌برد. او به غار بازمی‌گردد تا دیگر زندانیان را آزاد کند و آن‌ها را به سوی نور هدایت کند، اما آن‌ها مقاومت می‌کنند و نمی‌خواهند باور کنند که جهان خارج از سایه‌ها وجود دارد.