زنده بادا زندگانیمرگ بر مرگ🔹خدای زندگی ناخدای مرگ از زرتشت تا یونگبه دو عبارت زیر که از کتاب یشت‌ها انتخاب شده‌اند توجه کنید:۱. او را بستود جمشید دارنده‌ی گله و رمه‌ی خوب در بالای کوه هُکرِ بلندِ سراسر درخشان و زرین، در روی تخت زرین در روی بالش زرین در روی فرش زرین نزد بَرسَم گسترده با کف دست سرشار. از او درخواست این کامیابی را به من ده تو ای اَندروایِ زبردست که من در میان تولدیافتگان(نوع بشر) فرهمندترین گردم، در میان مردمان، خورشیدسان باشم، که من در سلطنت خود چهارپایان و انسان را فناناپذیر کنم، آب‌ها و گیاه‌ها را خشک‌نشدنی سازم و اغذیه‌ی زیان‌ناپذیر خورند. ص ۱۴۸۲. او را بستود اژی‌دهاک (ضحاک) سه‌پوزه‌ در کرندِ سخت‌راه در روی تخت زرین در روی بالش زرین در روی فرش زرین نزد بَرسَم گسترده با کف دست سرشار. از او درخواست این کامیابی را به من ده تو ای اندروای زبردست که همه‌ی هفت‌کشور را از آدمی تهی کنم.ص ۱۴۹چنانچه ملاحظه می‌کنید هر یک از این دو عبارت حاوی دعا یا درخواست جمشید و ضحاک از ایزد اندروای است. جمشید که در صورت‌بندی شخصیت‌های اسطوره‌های ایرانی شخصیتی اهورایی دارد از ایزد مورد ستایش، فرهمندی، روشنایی، جاودانگی(انسان و حیوان)، برکت و شکوفایی، رفاه و آسايش درخواست می‌کند حال آنکه ضحاک که از پیشکاران اهریمن است درخواست نابودی و تباهی بشریت را دارد.سپنت مینو که خود جلوه‌ای از اهورامزداست و سرسلسله‌ی امشاسپندان هفتگانه محسوب می‌شود وجودش و کارویژه‌اش سرتاسر اهورایی است و سرچشمه‌ی آفرینش، نظم(اشا)، زندگی، شادی، سازندگی،  شکوفایی، مهر و مهربانی، دوستی و دوستکامی است. حال آنکه انگره مینو که همان اهریمن است و همزاد اهورامزدا، نماد مرگ، آشوب، غم، ویرانی، تباهی، خشم و آز، دشمنی و دشمن‌کامی است. هر یک از این دو برای پیشبرد اهداف خود ابزارهایی در اختیار دارند، راستی، عشق و محبت ابزار اهورامزدا و دروغ، خشم و آز دست‌افزار اهریمن است.در نظام فکری زرتشتی که بر ثنویت استوار است کشاکش خیر و شر، نور و تاریکی، راستی و دروغ تا پیروزی نهایی نور بر تاریکی ادامه دارد.در جهان‌بینی گیتیانه (ماده‌گرایانه‌)ی زرتشت که بر تقدس عناصر چهارگانه طبیعت(آب، باد، آتش،خاک) استوار است هرآنچه به تقویت این چهار عنصر منتهی شود دارای ارزش اهورایی است و هرآنچه طبیعت و ماده را تضعیف کند اهریمنی است.در این دیدگاه  اهورامزدا نسبت به اهریمن دو امتیاز بزرگ دارد نخست آنکه عمل آفرینش، خلق و ابداع مختص اهورامزداست و اهریمن از این امتیاز بی‌بهره است و تنها می‌تواند در واکنش به آفریده‌های اهورامزدا موجوداتی زیان‌رسان(خرفستر) خلق کند و به وسیله‌ی آنها به آفریده‌های اهورامزدا حمله کند و به آنها آسیب بزند و یا آنها را دچار تباهی سازد به بیان دیگر کنش اهورامزدا ایجابی است درحالیکه عملکرد اهریمن ماهیتی پسینی و سایه‌سان دارد. به قول مولوی :تا نباشد راست کی باشد دروغآن دروغ از راست می‌گیرد فروغمزیت دیگر اهورامزدا نسبت به اهریمن آگاهی است. اهورامزدا نسبت به فرجام کشمکش بین خود و اهریمن آگاهی دارد درحالیکه اهریمن پایان کار را نمی‌داند و از آگاهی‌ برخوردار نیست. در اوستا از این آگاهی اهورامزدا با اصطلاح "همه‌آگاهی" یاد شده است که شاید معنایی نظیر آگاهی مطلق و همه‌جانبه داشته باشد.◀️بخش نخست✔️ادامه دارد...https://t.me/Persian_Mythology