هر زمانی بر دلم باری رسدوز جهان بر جانم آزاری رسدچشم اگر بر گلستانی افکنماز ره گوشم به دل خاری رسدنی

هر زمانی بر دلم باری رسدوز جهان بر جانم آزاری رسدچشم اگر بر گلستانی افکنماز ره گوشم به دل خاری رسدنیست امیدم که در راه دلمشحنهٔ امید را کاری رسدنیستم ممکن که در باغ جهاندست من بر شاخ گلناری رسدآسمان گر فی‌المثل پاره کنندزان نصیب من کله‌واری رسدزخم‌ها را گر نجویم مرهمیآخر افغان کردنم باری رسداز تو پرسم در چنین غم مرد راجان رسد بر لب؟ بگو آری رسدپی گرفتم کاروان صبر رابو که خاقانی به سرباری رسد....#خاقانی