خط عیان شد تا بساط زلف او برچیده شدفتنه ها بیدار گردد چون علم خوابیده شدسالها دندان خاموشی فشردم بر جگرتا دهانم چون صدف پر گوهر سنجیده شددر دل عشاق بیم بازگشت حشر نیستدر بهشت افتاد هر تخمی که آتش دیده شدریخت چون دندان، امید زندگی بی حاصل استمی رسد بازی به آخر مهره چون برچیده شدپنجه تدبیر از کارم سری بیرون نبردشانه را صدچاک دل زین زلف ماتم دیده شداز سبکسیری، بساط زندگی چون گردبادتا نفس را راست کردم چیده و برچیده شدسازد اسباب توجه را فزون درماندگیچار جانب قبله گردد قبله چون پوشیده شدفتنه دنیا شدن صائب زکوته دیدگی استچشم می پوشد زعالم هر که صاحب دیده شد....#صائب_تبریزی