باز باران بی ترانهباز باران با تمام بی کسی‌های شبانهمی‌خورد بر مرد تنهامی‌چکد بر فرش خانهباز می‌آید صدای چک چک غمباز ماتممن به پشت شیشه تنهایی افتادهنمی‌دانم، نمی‌فهممکجای قطره‌های بی کسی زیباست؟نمی‌فهمم، چرا مردم نمی‌فهمندکه آن کودک که زیر ضربه شلاق باران سخت می‌لرزدکجای ذلتش زیباست؟نمی‌فهممکجای اشک یک باباکه سقفی از گل و آهن به زور چکمه بارانبه روی همسر و پروانه‌های مرده‌اش آرام باریدهکجایش بوی عشق و عاشقی دارد؟نمی‌دانمنمی‌دانم چرا مردم نمی‌دانندکه باران عشق تنها نیستصدای ممتدش در امتداد رنج این دل‌هاستکجای مرگ ما زیباست؟نمی‌فهممیاد آرم روز باران رایاد آرم مادرم در کنج باران مُردکودکی ده ساله بودممی‌دویدم زیر باران، از برای نانمادرم افتادمادرم در کوچه‌های پست شهر آرام جان می‌دادفقط من بودم و باران و گل‌های خیابان بودنمی‌دانمکجای این لجن زیباست؟بشنو از من کودک منپيش چشم مرد فرداکه باران هست زيبا از براي مردم زيباي بالا دستو آن باران که عشق دارد فقط جاريست براي عاشقان مستو باران من و تو درد و غم داردخدا هم خوب مي داندکه اين عدل زميني ، عدل کم دارد....#کارو