آنچنان کز رفتن گل خار می‌ماند به جااز جوانی حسرت بسیار می‌ماند به جاآهِ افسوس و سرشکِ گرم و داغِ حسر

آنچنان کز رفتن گل خار می‌ماند به جااز جوانی حسرت بسیار می‌ماند به جاآهِ افسوس و سرشکِ گرم و داغِ حسرت استآنچه از عمرِ سبک‌رفتار می‌ماند به جانیست غیر از رشتهٔ طول اَمَل چون عنکبوتآنچه از ما بر در و دیوار می‌ماند به جاکامجویی غیر ناکامی ندارد حاصلیدر کف گل‌چین ز گلشن خار می‌ماند به جارنگ و بوی عاریت پا در رکاب رحلت استخار خاری در دل از گلزار می‌ماند به جاجسم خاکی مانع عمر سبک‌رفتار نیستپیش این سیلاب کِی دیوار می‌ماند به جا؟غافل است آن‌ کز حیات رفته می‌جوید اثرنقش پا کِی زان سبک‌رفتار می‌ماند به جا؟هیچ کار از سعی ما چون کوهکن صورت نبستوقت آن کس خوش، کز او آثار می‌ماند به جازنگِ افسوسی به دستِ خواجه هنگام رحیلاز شمار درهم و دینار می‌ماند به جانیست از کردارِ ما بی‌حاصلان را بهره‌ایچون قلم از ما همین گفتار می‌ماند به جاظالمان را مهلت از مظلوم، چرخ افزون دهدبیشتر از مور اینجا مار می‌ماند به جاسینهٔ ناصاف در میخانه نتوان یافتننیست هر جا صیقلی، زنگار می‌ماند به جامی‌کِشد حرف از لبِ ساغر میِ پُر زور عشقدر دل عاشق کجا اسرار می‌ماند به جا؟عیشِ شیرین را بوَد در چاشنی صد چشمِ شوربرگ، صائب! بیشتر از بار می‌ماند به جا....#صائب_تبریزی