دل به امید کرم دادم و دیدم ستمتچه ستم‌ها که ندیدم به امید کرمت؟دارم آن سر: که به خاک قدمت سر بنهمغیر ازینم هوسی نیست، به خاک قدمتتویی آن پادشه مملکت حسن، که نیستحشمت و خیل بتان درخور خیل و حشمتلطف تو کم ز کم و جور تو بیش از بیش استمی‌کنم شکر و ندارم گله از بیش و کمتعاشق دلشده را موج غم از سر بگذشتدست او گیر، که افتاده به دریای غمترقم از مشک زدی بر رخش، ای کاتب صنعآفرین بر تو و بر خامهٔ مشکین رقمت!دفتر شرح غمت رفت، هلالی، همه جاگرچه صد ره ببریدیم زبان قلمت....#هلالی_جغتایی