نه توان اینو دارم که به خودم برسم و نه توان اینو دارم که به شریک عاطفی ام ، نه از اون شور و نشاطی ک

نه توان اینو دارم که به خودم برسم و نه توان اینو دارم که به شریک عاطفی ام ، نه از اون شور و نشاطی که در من بود خبریه و نه خودم علاقه به اون شور و نشاط دارم .اون همه تلاشی که برای رسیدن به آرزوهای میکردم الان جلوی چشمام در حال رژه رفتن هستند .واقعا چرا باید این همه تلاش کنم و به دست آوردهای مالی برسم اما برای روان خودم قدمی برندارم . اختیار روانم را به دست شریک عاطفی ام دادم اما هر روز خسته تر از روز قبل میشدم .من توان کار کردن داشتم ، اما توان تحمل رفتارهای کاملا مخالفم رو نداشتم .حرکات مصنوعی، دوست دارم هایی که نتواتست حالم رو خوب کنه و من هنوز در فکر رویایی بودم که محقق نمیشد ، تنها چیزی که برام با اهمیت بود اما تکراری ، همراهی شریک عاطفی ام بود اما این کار هم کمک زیادی بهم نمیکنه چون از حال دلم خبر نداره و احساس ترحم در حقم رو به من دست میده. تنها اشتباه من ازدواج با کسی بود که نه شناختی از او داشتم و نه دوستش داشتم و فقط تنها فکرم این بود که در کنارش به اهدافم می‌رسم .این اشتباه بزرگ تمام آرزوهایم رو بر باد داد .خیلی خسته ام خیلی .سایت رسمی موسسه آموزشی روانشناسی تدبیر اندیشان پوراف http://