به نام حضرت دوستبا دلی که هنوز در سوگ پدر، سنگین و خاموش است، این بیت را به یاد می‌آورم:«در غمِ یارا

به نام حضرت دوستبا دلی که هنوز در سوگ پدر، سنگین و خاموش است، این بیت را به یاد می‌آورم:«در غمِ یاران، حضورِ یار،چون شمع در شب، فروغِ کار است.»و از صمیم قلب از حضور گرم و پرمهر شما در آیین خاکسپاری پدرمان سپاسگزاریم.آنکه از نورآباد تا تهران، با دلی سرشار از محبت و وفای خانوادگی، راه را پیمودید و در لحظات سنگین جدایی، سایه‌ی آرامش و همدلی‌تان را بر سر ما گستردید، نه تنها ادای دینی خانوادگی، بلکه تجسمی از آن پیوندهای عمیق و ماندگار انسانی بود که زمان و فاصله را در هم می‌شکند.حضورتان، چون شمعی روشن در شام غم، گرمای انسانی و اصالت عشق را به یادمان آورد و بار سنگین این فراق را کمی سبک‌تر کرد.از جانب خانواده، صمیمانه‌ترین سپاس و دعای خیر را نثار وجود نازنین‌تان می‌کنیم.خداوند سایه‌ی مهر و سلامت را بر سرتان مستدام بدارد.از طرف خانواده داغدار مرحوممشهدی محمد وشنی اسدآبادی