📌 ۱۲ ژوئیه ۱۹۳۵ تولد اومورا کاشف ایوِرمکتین🟣#تقویم_تاریخ_پزشکی🟡 بابک عزیزافشاری، ۲۱ تیر ۱۴۰۵🟢 az

📌 ۱۲ ژوئیه ۱۹۳۵ تولد اومورا کاشف ایوِرمکتین🟣#تقویم_تاریخ_پزشکی🟡 بابک عزیزافشاری، ۲۱ تیر ۱۴۰۵🟢 azizafshari@yahoo.com▫️ساتوشی اومورا بیوشیمی‌دان ژاپنی و استاد بازنشسته دانشگاه کیتاساتو و دانشگاه وسلیان است که در ۲۰۱۵ به‌طور مشترک با ویلیام سی. کمبل (به خاطر کشف ایوِرمکتین) و تو یویو (برای کشف آرتیمیسینین) برنده جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی شد.او طی ده‌ها سال گذشته تحقیقات گسترده‌ای برای یافتن مواد شیمیایی مفید تولید شده توسط میکروارگانیسم‌های موجود در خاک انجام داده و روش‌های منحصربه‌فردی برای کشت میکروارگانیسم‌ها در مقیاس بزرگ و استخراج ترکیبات آلی توسعه داده است.امراض حاره‌ای مغفول مانده (بیماری‌های گرمسیری اهمال شده یا نادیده گرفته شده) گروهی از عفونت‌های شایع در کشورهای کم‌درآمد هستند که از طرف سیاست سلامت جهانی مغفول مانده و مورد اهمال و بی‌توجهی قرار گرفته‌اند. دپارتمان بیماری‌های اهمال شده در ۲۰۰۵ در سازمان سلامت جهانی تشکیل شد، هرچند تعریف این سازمان از اصطلاح فوق به دلیل محدود بودن به ۲۰ بیماری همواره مورد انتقاد بوده است.ایوِرمکتین اولین اندکتوسید جهان و یک میکروفیلارکش ایمن و بسیار مؤثر است. اندکتوسید دارویی است که مستقیماً توسط میزبان‌ مصرف می‌شود تا انگل‌های داخلی و خارجی، عمدتاً بندپایان خونخوار، را از بین ببرد.اومورا بیش از ۴۸۰ ترکیب جدید کشف کرده که بیشتر آن‌ها در میکروارگانیسم‌ها یافت می‌شوند و بیش از ۲۰ مورد از آن‌ها به عنوان دارو در حیوانات و انسان، آفت‌کش، یا معرف آزمایشگاهی کاربرد عملی داشته‌اند.از افتخارات دیگرش می‌توان به دریافت جایزه آکادمی ژاپن (۱۹۹۰)، نشان طلای کخ (۱۹۹۷)، جایزه ارنست گونتر (۲۰۰۵)، نشان لژیون دونور (۲۰۰۸)، جایزه تتراهدرون (۲۰۱۰)، جایزه گاردنر (۲۰۱۴)، و جایزه آساهی (۲۰۱۵) و عضویت در آکادمی علوم لئوپولدی (۱۹۹۲)، آکادمی ملی علوم آمریکا (۱۹۹۹)، آکادمی ژاپن (۲۰۰۱)، آکادمی علوم روسیه (۲۰۰۵)، انجمن سلطنتی شیمی (۲۰۰۵)، و آکادمی اروپا (۲۰۰۵) اشاره کرد.وی در نیراساکی، یاماناشی به دنیا آمد و پس از تحصیل در دانشگاه یاماناشی به عنوان معلم دبیرستان در توکیو مشغول به کار شد. او با الهام از دانش‌آموزانی که در طول روز در کارخانه‌ها کار می‌کردند و شب‌ها با پشتکار درس می‌خواندند تصمیم گرفت که هم‌زمان با معلمی تحصیلات خود را در دانشگاه توکیو ادامه دهد.اومورا در ۱۹۷۱ پس از مشورت با مکس تیشلر رئیس انجمن شیمی آمریکا در یک کنفرانس بین‌المللی، موفق شد حمایت شرکت مِرک را برای تحقیقات خود جلب کند. وی در نظر داشت مطالعاتش را در ایالات متحده ادامه دهد، اما در نهایت تصمیم گرفت به ژاپن بازگردد.او در ۱۹۷۳ به ریاست آزمایشگاه آنتی‌بیوتیک در دانشگاه کیتاساتو منصوب شد و به‌طور هم‌زمان تحقیقات مشترکی را با شرکت مِرک آغاز کرد.وی در ۱۹۷۴ سویه‌ای از باکتری استرپتومایسیس آورمیتیلیس را جدا کرد که قادر به تولید ماده ضد انگل آورمکتین بود و داروی مشتق شده از آن (ایورمکتین) توسط ویلیام کمبل محقق شرکت مِرک در ۱۹۸۱ برای مصارف دامپزشکی وارد بازار شد. داروی مشتق بعدی در ۱۹۸۷ مکتیزان بود که در انسان علیه اُنکوسرکیازیس (کوری رودخانه‌ای)، فیلاریازیس لنفاوی، گال و سایر عفونت‌های انگلی استفاده می‌شود.مجسمه‌های کودکانی که بزرگسالان نابینا شده توسط اُنکوسرکیازیس را هدایت می‌کنند و به افتخار اومورا در محوطه دانشگاه کیتاساتو توسط مجسمه‌سازان بورکینافاسو ساخته شدند، به نمادی از مبارزه برای ریشه‌کنی این بیماری تبدیل شدند و بعدها مجسمه‌های برنزی مشابهی در اندازه واقعی در مقر سازمان سلامت جهانی در ژنو نصب شدند. اظهارات او در ۲۰۱۹ هم‌زمان با شیوع همه‌گیری کووید-۱۹ مبنی بر این که «ویروس کرونا یک ویروس ساخته دست بشر است»، «ایورمکتین یک درمان معجزه‌آسا برای کووید-۱۹ است»، و «دولت‌ها و سازمان‌های بین‌المللی ایورمکتین را تأیید نخواهند کرد زیرا اذعان به اثربخشی این داروی ارزان‌قیمت به ضرر شرکت‌های داروسازی است که داروهای جدید تولید می‌کنند،» در کنار جایگاهش به عنوان برنده جایزه نوبل به شور و شوق کاذب پیرامون این دارو اعتبار بخشید. با تلاش‌های اومورا، آزمایش‌های بالینی با بودجه دولت ژاپن انجام شد اما اثربخشی ایورمکتین در برابر کووید-۱۹ نشان داده نشد. حتی در مطالعات کوچک که ادعا می‌کردند ایورمکتین از مرگ و میر ناشی از کووید-۱۹ جلوگیری کرده‌، نشانه‌های روشنی از جعل وجود داشت و اغلب این تحقیقات ناقص و سوگیرانه بودند.📌تصویر: انگل‌ها در خطر انقراض! پیروزی داروسازی بر امراض مغفول مانده، جایزه نوبل پزشکی ۲۰۱۵ برای تحقیق در زمینه بیماری‌های اهمال‌ شده (مالاریا و کرم‌های انگلی).🔗تصاویر بیشتر در اینستاگرام