📌 ۱۵ آگوست ۱۹۲۹ تولد براونوالد پدر کاردیولوژی نوین🟣#تقویم_تاریخ_پزشکی🟡 بابک عزیزافشاری، ۲۴ مرداد ۱۴۰۵🟢 azizafshari@yahoo.com▫️یوجین براونوالد پزشک و کاردیولوژیست اتریشی-آمریکایی بود. وقتی انجمن قلب آمریکا او را پدر طب نوین قلب و عروق نامید، در پاسخ گفت: «من در زمان و مکان مناسب، با همکاران، مربیان و شاگردان مناسب بودم.» همسرش نینا استار براونوالد جراح آمریکایی بود که در ۱۹۶۰ نخستین جراحی موفق جایگزینی دریچه میترال مصنوعی قلب انسان را انجام داد.«درسنامه قلب و عروق براونوالد» (بیماری قلبی) که اکنون در ویرایش سیزدهم (۲۰۲۶) خود قرار دارد، نخستین بار در ۱۹۸۰ منتشر شد و همچنان یک منبع استاندارد برای متخصصان قلب و عروق در سراسر جهان محسوب می‌شود. او همچنین بیش از ۳۰ سال ویراستار کتاب «اصول طب داخلی هریسون» بود و در فاصله ۱۹۵۴ تا ۲۰۲۶ حدود ۱۶۰۰ مقاله (بیش از هر نویسنده دیگری در پاب‌مد، پایگاه داده نویسندگان پزشکی) منتشر کرد.براونوالد یک کاردیولوژیست پیشگام بود که تحقیقاتش به تبدیل بیماری قلبی از یک عامل مرگبار قطعی به وضعیتی که اغلب با دارو، اقدامات بالینی، و نظارت دقیق قابل کنترل است کمک کرد. او در اجرای مطالعات ترومبولیز در انفارکتوس میوکارد نقش مهمی داشت و با گسترش مفاهیم ترومبوز منجر به توسعه درمان‌هایی شد که آسیب‌های ناشی از سکته قلبی را کاهش می‌دهند.وی در وین در یک خانواده یهودی به دنیا آمد و در ۹ سالگی به دنبال قدرت گرفتن نازی‌ها کشورش را ترک کرد. او پس از تحصیل در دانشگاه نیویورک، دانشکده پزشکی جانز هاپکینز، و کلینیک قلب و عروق بلویو (نزد اساتیدی چون لودویگ ایچنا) به تخصص قلب و عروق علاقه‌مند شد.براونوالد همچنین در چندین دوره قلب و عروق در مکزیکوسیتی، انستیتو ملی قلب و عروق مکزیک شرکت کرد و به این نتیجه رسید که مرکز قلب و عروق مکزیک از هر مرکز دیگری بهتر است: «ما فناوری را داریم، اما آن‌ها عمل را دارند. بهترین کتاب قلب و عروق، خود بیمار است.»کار بنیادی او روی مکانیک قلب و کاردیومیوپاتی هیپرتروفیک به عنوان رئیس بخش قلب و عروق و مدیر بالینی انستیتو ملی قلب، ریه و خون وابسته انستیتو ملی سلامت (ان‌آی‌اچ) که در اوایل دهه ۱۹۶۰ به اتفاق ادموند سوننبلیک و جان راس جونیور انجام گرفت، به انتشار مجموعه‌ای از مقالات برجسته منجر شد که چارچوب بالینی پیش‌بار (پره‌لود)، پس‌بار (افترلود) و انقباض عضله قلب را پایه‌گذاری کرد.وی سپس به دانشگاه کالیفرنیا، سان دیگو رفت، جایی که در ۱۹۶۸ همراه با جان راس جونیور دپارتمان قلب را راه‌اندازی کرد و از ۱۹۷۲ در بیمارستان بریگهام و زنان، دانشکده پزشکی هاروارد مشغول به کار شد. در اکتبر ۱۹۸۱ اختلافات بین داده‌های آزمایشگاه براونوالد و داده‌های جمع‌آوری‌شده توسط سایر مراکزی که کارهای مشابهی انجام می‌دادند به انجام تحقیقات رسمی توسط ان‌آی‌اچ منجر شد.بررسی‌ها نشان داد که یکی از محققین ارشد بیمارستان بریگهام و زنان (جان دارسی) که پیش از آن اخراج شده بود مرتکب سوء رفتار علمی گسترده‌ای شده و مقادیر زیادی از داده‌ها را از آزمایش‌هایی که هرگز انجام نداده بود، جعل کرده است. این پرونده به محرومیت دارسی از دریافت بودجه تحقیقاتی فدرال به مدت ۱۰ سال منجر شد و دانشگاه هاروارد بخش قابل‌توجهی از بودجه تحقیقاتی خود را به ان‌آی‌اچ بازگرداند. این اولین باری بود که یک مرکز پژوهشی به دلیل کلاهبرداری ملزم به بازپرداخت به ان‌آی‌اچ می‌شد.براونوالد به دلیل نظارت سهل‌انگارانه و ایجاد «سرعت و تأکید عجولانه بر بهره‌وری، همراه با تعامل محدود با دانشمندان ارشد» که به سهولت جعل داده‌ها توسط دارسی کمک ‌کرد مورد انتقاد قرار گرفت، هرچند دستاورد‌های او با انتخاب به عنوان عضو آکادمی ملی علوم، ایجاد یک کرسی دائمی به نامش در دانشکده پزشکی هاروارد، و تأسیس جایزه براونوالد توسط انجمن قلب آمریکا به رسمیت شناخته شده است.وی در ۲۲ آوریل ۲۰۲۶ در ۹۶ سالگی در نیوتن، ماساچوست درگذشت. از افتخارات دیگرش می‌توان به دریافت نشان ژاکوبی دانش‌آموختگان بیمارستان مونت ساینای (۱۹۶۶)، جایزه دانشمند برجسته کالج قلب و عروق آمریکا (۱۹۸۶)، جایزه بنیاد وارن آلپرت (۲۰۰۱)، جایزه پزشکی شاه فیصل (۲۰۰۲)، و اولین جایزه لیبین (۲۰۰۴) اشاره کرد.📌تصویر: یوجین براونوالد با یک نوار قلبی، دهه ۱۹۶۰.🔗تصاویر بیشتر در اینستاگرام