📌 ۱۱ ژوئیه ۱۹۵۷ مرگ شواسو کاشف سِمینوم🟣#تقویم_تاریخ_پزشکی🟡 بابک عزیزافشاری، ۲۰ تیر ۱۴۰۵🟢 azizafs

📌 ۱۱ ژوئیه ۱۹۵۷ مرگ شواسو کاشف سِمینوم🟣#تقویم_تاریخ_پزشکی🟡 بابک عزیزافشاری، ۲۰ تیر ۱۴۰۵🟢 azizafshari@yahoo.com▫️موریس آگوست شواسو (چواسو) متولد ۲۸ اکتبر ۱۸۷۷ جراح، آسیب‌شناس، و ارولوژیست فرانسوی بود که بیشتر به خاطر مطالعه در زمینه سرطان بیضه، کشف «سِمینوم» (تومور شواسو) به عنوان شناخته‌شده‌ترین تومور بیضه، و پایان‌نامه‌اش تحت عنوان «تومورهای بیضه» در ۱۹۰۶ شناخته می‌شود. او نخستین طبقه‌بندی کامل از سرطان‌های بیضه را ارائه داد.تا اواخر قرن ۱۸ بیشتر متون در ارتباط با امراض بیضه روی عفونت‌ها به‌ویژه سیفیلیس متمرکز بودند. اولین بار سِر پرسیوال پات جراح انگلیسی در بیمارستان سنت بارتولومیو در لندن «بدخیمی کیستیک بیضه» را تشخیص داد، اصطلاحی که در آن زمان برای تومورهای کیستیک بیضه، عمدتاً تراتوم استفاده می‌شد.او در ۱۷۷۵ نخستین سرطان شغلی یعنی کارسینوم سلول سنگفرشی اسکروتوم (صَفَن، کیسه بیضه) معروف به «سرطان دودکش پاک‌کن‌ها» یا «سرطان مری پاپینز» را در کارگران دودکش پاک‌کن توصیف کرد.سِر اَستلی کوپر جراح و آناتومیست انگلیسی و نویسنده اولین کتاب معتبر در زمینه بیماری‌های بیضه (مشاهداتی در مورد ساختار و بیماری‌های بیضه، ۱۸۳۰)، برخلاف پات معتقد بود بیماری کیستیک بیضه همواره خوش‌خیم است، هرچند گاهی می‌تواند با سرطان همراه باشد. وی نخستین توصیف از «سرطان آنسفالویید بیضه» (احتمالاً سِمینوم) را ارائه داد. پایان‌نامه شواسو در ۱۹۰۶ حاوی توصیف بافت‌شناختی دقیق از ۱۲۸ مورد نئوپلاسم بیضه، شامل ۹۰ مورد سِمینوم بود.وی در لون لوسونیه به دنیا آمد و پدرش یک پزشک نظامی بود. او پس از تحصیل در کالج استانیسلاس، لیسه هوخ، و دانشکده پزشکی دانشگاه پاریس (نزد اساتیدی چون خواکین آلباران و فلیکس گویان)، در ۱۹۱۹ به ریاست درمانگاه جراحی بیمارستان کوچین در پاریس منصوب شد و از ۱۹۳۳ استاد آسیب‌شناسی و سپس رئیس بخش ارولوژی بیمارستان نکر بود.شواسو درمانگاه جراحی کوچین را به یک مرکز تخصصی ارولوژی تبدیل کرد که دارای زیرساخت‌های پیشرفته مانند اتاق‌های عمل اختصاصی، امکانات رادیولوژی، اتاق‌هایی برای اورتروسکوپی و سیستوسکوپی، و یک آزمایشگاه بود و امکان تشخیص و درمان جامع اختلالات دستگاه ادراری را فراهم می‌کرد. «کاتتر شواسو» نوعی سوند مخصوص حالب است که به نام او نامگذاری شده و اغلب برای اقداماتی مانند تزریق ماده حاجب به کار می‌رود.او دو نوع غالب نئوپلاسم‌های بیضه (سِمینوم، از ریشه لاتین سِمین به معنی بذر و از منشاء طناب اسپرماتیک که به دلیل حساسیت به اشعه ایکس و گسترش محدود پیش‌آگهی دارد و سایر تومورها از منشاء بافت‌های نابجا که اغلب بدخیم‌تر هستند) را شرح داد و به جای جراحی ارکیکتومی ساده (برداشتن بیضه) برای درمان سرطان پیشنهاد کرد ساقه عروقی و غدد لنفاوی نیز به‌طور کامل برداشته شود (عمل شواسو).وی در ۸۰ سالگی در پاریس درگذشت. نشان شواسو از ۱۹۵۸ توسط انجمن ارولوژی بریتانیا اعطا می‌شود و آکادمی ملی پزشکی فرانسه از ۱۹۶۷ جایزه دوسالانه بلگراند-شواسو را به جراحان جوان اهدا می‌کند.از افتخارات او به دریافت نشان لژیون دونور و عضویت و ریاست آکادمی جراحی (۱۹۲۰ و ۱۹۳۸)، عضویت در آکادمی ملی پزشکی فرانسه (۱۹۳۸) و نایب‌رئیسی و ریاست آن (۱۹۵۵ و ۱۹۵۷)، و ریاست انجمن تاریخ پزشکی فرانسه (۱۹۵۱) و از آثار دیگرش به «درمان سل ادراری» (۱۹۱۲)، «آزمایش اوره» (۱۹۱۲)، «بیهوشی در مطب پزشکان» (۱۹۲۱)، «پیلوگرافی رتروگراد حالب» (۱۹۳۲)، و «مِدا و زخم روبسپیر» (۱۹۳۹) می‌توان اشاره کرد.📌تصویر: کارآموزان بیمارستان کوچین (شواسو نفر اول نشسته از چپ)، ۱۹۰۴.🔗تصاویر بیشتر در اینستاگرام