📌 ۱۳ ژوئیه ۱۸۳۱ تولد بوتچر کاشف سلول بوتچر🟣#تقویم_تاریخ_پزشکی🟡 بابک عزیزافشاری، ۲۲ تیر ۱۴۰۵🟢 azi

📌 ۱۳ ژوئیه ۱۸۳۱ تولد بوتچر کاشف سلول بوتچر🟣#تقویم_تاریخ_پزشکی🟡 بابک عزیزافشاری، ۲۲ تیر ۱۴۰۵🟢 azizafshari@yahoo.com▫️ژاکوب ارنست آرتور بوتچر (بوتشر) پزشک، کالبدشناس، و آسیب‌شناس آلمانی بالتیک و استاد دانشگاه سلطنتی دورپات (دانشگاه تارتو امروزی در استونی) بود که بیشتر با تحقیق در مورد ساختار گوش انسان و توصیف سلول بوتچر در ۱۸۵۹ شناخته می‌شود.سلول‌های بوتچر نوع خاصی از سلول‌های چندوجهی بر روی غشای پایه حلزون گوش داخلی هستند که در زیر سلول‌های کلودیوس قرار دارند و در واقع سلول‌های پشتیبان اندام کورتی محسوب می‌شوند. بوتچر در توصیف این سلول‌ها می‌نویسد:«بلافاصله در زیر غشای تکتوریال و با حرکت به سمت پایین حلزون، به لایه‌ای از سلول‌ها برمی‌خوریم که قبلاً توسط کورتی، کلودیوس و من (فقط به طور گذرا) به عنوان سلول‌های پوششی به آن‌ها اشاره شده بود. این سلول‌ها گرد و روشن هستند. اندازه آن‌ها یکسان نیست. همچنین تفکیک آن‌ها به دلیل ارتباط بین دیواره‌های غشایی ظریفشان دشوار یا گاهی غیرممکن است.»وی در باوسکا، امپراتوری روسیه (واقع در لتونی امروزی) به دنیا آمد و دانش‌آموخته دانشگاه سلطنتی دورپات بود. موضوع پایان‌نامه‌اش در ۱۸۵۶ عصب‌رسانی حلزون گوش داخلی بود.او مطالعات خود را در آلمان، فرانسه، و اتریش ادامه داد و در ۱۸۶۲ به استادی دانشگاه دورپات منصوب شد. بوتچر همچنین بنیان‌گذار انستیتو آسیب‌شناسی و انجمن پزشکی دورپات و سردبیر مجله پزشکی دورپات بود.از اصطلاحات تشریحی دیگر به نام او می‌توان به «کانال بوتچر» (مجرای اوتریکولوساکولار) در گوش داخلی اشاره کرد که اوتریکول (توبریزک) را به مجرای اندولنفاتیک در مجاورت ساکول (کیسک) متصل می‌کند. «گانگلیون بوتچر» به عقده عصبی روی عصب حلزونی در مجرای شنوایی داخلی گفته می‌شود.«فضای بوتچر» یا کیسه اندولنفاتیک بن‌بست انتهایی مجرای اندولنفاتیک است و «فیلامان‌های شارکو-بوتچر» به کریستالوئیدهای دوکی شکل در سلول‌های سرتولی انسان گفته می‌شود.ظاهراً گزارش‌های او در مجله آرشیو آناتومی میکروسکوپی (۱۸۷۶ و ۱۸۷۷) منشاء تصور غلطی بود که بیش از یک قرن ادامه داشت، مبنی بر این‌که سلول‌های قرمز خون شتر (برخلاف سایر پستانداران) دارای هسته هستند.دانشمندان در ۱۹۷۹ نشان دادند که ساختار تیره در مرکز این سلول‌ها هسته نیست بلکه شبکه‌ای از میکروتوبول‌ها به نام نوارهای حاشیه‌ای است. نوارهای حاشیه‌ای باعث می‌شوند که سلول‌های قرمز شتر شکل بیضوی به خود بگیرند. شکل منحصر به فرد این سلول‌ها احتمالاً به آن‌ها اجازه می‌دهد تا در برابر تنش اسمزی زنده بمانند و این برای شتر در شرایط کم‌آبی شدید مفید است.نوارهای حاشیه‌ای که عمدتاً در مهره‌داران غیرپستاندار (مانند پرندگان، دوزیستان و ماهی‌ها)، بی‌مهرگان و همچنین در پلاکت‌های خون یافت می‌شوند، به عنوان یک داربست ساختاری برای حفظ شکل مسطح یا بیضوی متمایز سلول عمل می‌کنند.بوتچر در سال‌های پایانی زندگی خود دچار سیفیلیس عصبی شد و در ۱۰ آگوست ۱۸۸۹ در ۵۸ سالگی در دورپات، امپراتوری روسیه (واقع در استونی امروزی) درگذشت. از افتخارات دیگرش می‌توان به دریافت جایزه فون بائر (آکادمی علوم سن پترزبورگ، ۱۸۷۰) و عضویت در انجمن گوش و حلق و بینی فرانسه اشاره کرد.📌تصویر: سلول‌های قرمز خون شتر برخلاف انسان بیضی شکل هستند و مرکز آن‌ها تیره است.🔗تصاویر بیشتر در اینستاگرام