۲۷ مرداد؛ شکوهِ درایت در سایه‌ی ولایتتاریخ، همواره میدان آزمون‌های بزرگ برای ملت‌هاست. ۲۷ مرداد برای ایرانِ ما، نه یک پایان، که نمادی از «صلحِ عزت‌مندانه» و هوشمندی در پیچ‌های تند تاریخ بود.در آن روزهای پُرالتهاب، وقتی جنگی نابرابر بر سرزمینمان تحمیل شده بود، پذیرش قطعنامه ۵۹۸ بیش از آنکه یک تصمیم سیاسی باشد، یک «جهادِ نفس» و نشانه‌ای از اوج ولایت‌مداری بود. زیرا شرایط اقتصادی و تجهیزات نظامی و از همه مهمتر انگیزه و شوق مردم برای ادامه ی جنگ، با ابتدای شروع دفاع مقدس قابل مقایسه نبود. در پایان جنگ، امام خمینی (ره) با آن نگاه دوراندیش و با درک عمیق از مصلحت نظام و مردم، جامی را نوشیدند که به تعبیر خودشان، برایشان تلخ بود، اما برای حفظ کیان کشور و سرنوشتِ ملت، شیرین‌تر از هر مصلحتی می‌نمود. و این چنین فرمودند:خدا را در نظر بگیرید و هر چه اتفاق می افتاد از دوست بدانید.این تصمیم، درس بزرگی برای نسل‌ها باقی گذاشت: اینکه «ولایت‌پذیری» یعنی در حساس‌ترین لحظه‌ها، ترجیح دادنِ مصلحتِ جمعی و آینده‌ی ایران بر احساسات لحظه‌ای.نظر بزرگانی همچون رهبر شهیدمان درباره ی این تصمیم اینگونه بوده است:حتی قبول قطعنامه هم در پایان کار،در آن زمان که امام از آن تعبیر کردند به نوشیدن جام زهر،آن هم مدبرانه بود.در آن مقطع این کار ،کار مدبرانه ای بود.اگر مدبرانه نبود، اگر عاقلانه نبود، امام انجام نمیداد.امروز، عبورِ سرافرازانه از آن طوفان‌ها، گواهی است بر درستیِ آن انتخاب تاریخی؛ انتخابی که ثابت کرد برای حفظ اقتدار، گاهی باید قهرمانانه ایستاد و گاهی با درایتی خدایی، صلح را به آغوش کشید.📌 ۲۷ تیر؛ سالروز پذیرش قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت از سوی ایران.‌•⊰❈┄•❁   ⃟   🇮🇷   ⃟   ❁•┄❈⊱•🇮🇷 @ph_bsbmu