_مسئله مهم‌تر این‌که نگه داشتن و دور نریختن، یک ضرورت بود؛ چون هیچ‌کس واقعاً به آن سیستم اعتماد و اع

_مسئله مهم‌تر این‌که نگه داشتن و دور نریختن، یک ضرورت بود؛ چون هیچ‌کس واقعاً به آن سیستم اعتماد و اعتقادی نداشت؛ به سیستمی که چهل سال تمام، بلکه هم بیشتر، توانایی تأمین نیازهای اولیهٔ شهروندانش را پیدا نکرد. وقتی رهبران داشتند دربارهٔ آینده‌ای درخشان حرف روی حرف می‌انباشتند، مردم مشغول ذخیره کردن آرد و شکر، شیشهٔ دردار، پیاله، جوراب‌شلواری، نان خشک، چوب‌پنبه، طناب، میخ و کیسهٔ پلاستیکی بودند.فقط اگر سیاستمداران این بخت را می‌داشتند که به گنجه‌ها، سرداب‌ها، کمدها و کشوهای ما سرکی بکشند - البته نه در پی یافتن کتاب‌ها و چیزهای ضد دولتی - می‌دیدند که چه آینده‌ای در انتظار طرح‌های بی‌نظیری است که برای کمونیسم ریخته‌اند. اما نگاه نکردند.📚کمونيسم رفت، ما ماندیم و حتی خندیدیم _اسلاونکا دراکولیچ _ترجمه‌ی رویا رضوانی _نشر گمان