✅️ به درمان برگردید!✍️ ماتیار یعقوبی، جامعه‌شناس✅️ آقای دکتر پزشکیان! هفته‌ای که گذشت، نه «روز پزشک» بود و نه «روز داروساز»؛ بیشتر شبیه به «هفته‌یِ عزایِ سلامت» بود. اینان دو گروه متخصص‌اند که در یک جبهه برای سلامتی مردم نجیب و فقیر ایران می‌جنگند، اما حالا هر کدام در یک جبهه‌یِ جداگانه، در برابرِ طوفانِ بی‌تدبیری، در حالِ غرق شدن هستند.✅️ حاکمیتِ ما شاید ادعای «سلامت همگانی» داشته باشد، اما در عمل، سیستمِ درمان را به یک «جنگِ فرسایشی» تبدیل کرده است. رئیس‌جمهور از فشارهایِ اقتصادی می‌گوید، اما کسی نمی‌گوید که پزشک، در میانه‌یِ مطب و بیمارستان، با طرد شدنِ اجتماعی و فشارِ اقتصادی دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ و کسی نمی‌گوید که داروساز، در میانه‌یِ داروخانه، با بدهی‌هایِ بی‌انتهایِ بیمه‌ها و رانت‌هایِ وارداتی، دارد نفسش را حبس می‌کند.✅️ چرا کسی باور نمی‌کند! چرا کسی گوش نمی‌کند!چرا وقتی پزشک از فشارِ استرس و بی‌عدالتی در نظامِ ارجاع و حقوقِ درمان فریاد می‌زند، صدایِ او در میانِ لایه‌هایِ اداری گم می‌شود؟چرا وقتی داروساز از نبودِ دارو و فشارِ قیمت‌گذاریِ ناعادلانه و بحرانِ تأمین می‌گوید، پاسخِ او تنها یک «بررسی» یا «پیگیریِ اداری» است؟✅️ ما از «احترام به کادر درمان»، تنها شعار را به عاریت گرفته‌ایم. از «حمایت از نظامِ سلامت»، تنها کلمات را. عملِ ما چیز دیگری بود.شما می‌گویید «بیایید جلو و وضعیت را بهتر کنید»؛ اما چطور؟ وقتی پزشک، درگیرِ جنگ باِ ساختارهایِ ناکارآمدِ ارجاع است و داروساز، درگیرِ جنگ باِ مافیایِ دارو و بیمه‌هایی است که حقِ داروخانه را می‌خورند؟ شما راه را بسته و از پزشکان و داروسازان می‌خواهید که از دیوار بپرند!✅️ من یک راه خوب بلدم:«به درمان برگردید»✅️ اگر می‌توانید، به جایِ جلساتِ پشتِ میز، یک روز در بخشِ اورژانسِ یک بیمارستانِ دولتی بنشینید؛ ببینید پزشک چطور با کمبودِ امکانات و فشارِ روانی، دارد بینِ «اخلاق» و «واقعیت» گیر می‌کند. (خودتان هم ماشالله جراحِ قلب بوده‌اید!)و بعد، یک روز در یک داروخانه‌یِ کوچکِ محلی بنشینید؛ ببینید داروساز چطور بینِ «حیایِ انسانی» و «بحرانِ بقایِ کسب‌وکارش»، در حالِ پوسیدن است.✅️ راستش را به مردم بگویید. بگویید که سیستمِ سلامتِ ما، در حالِ فروپاشیِ خاموش است. بگویید که پزشک و داروساز، دیگر تنها «متخصص» نیستند، بلکه شده‌اند «مبارزانِ تنهایی» که در برابرِ بی‌کفایتیِ ساختاری، ایستاده‌اند. بگویید اگر این دو رکنِ اصلی، از پا بیفتند، دیگر نه پزشکی می‌ماند و نه دارویی؛ تنها می‌ماند و تنهاییِ مردم در برابرِ مرگ.✅️ آیا با وجودِ باندهایِ نامرئیِ قدرت، از رانتِ دارو و از فشارِ بر پزشکان، اصلاً می‌توانید؟✅️ آنکه از پزشک و داروساز می‌خواهد «صبور» باشد، باید خودش «مردمی» باشد. اگر اسلامی بودن برایتان کافیست، خدا لابد کمک‌تان می‌کند؛ اما برای اداره‌یِ یک کشور و حفظِ سلامتیِ مردم، «کارشناسی» و «عدالت» می‌خواهد.✅️ کلیدِ همه این‌ها یک چیز است؛بازگشت به واقعیتِ درمان✅️ اگر توانستید اعتمادِ دوباره به کادرِ درمان را جلب کنید؛اگر توانستید با یک تصمیمِ صریح، دستِ دزدانِ دارو و متولیانِ بی‌کفایت را قطع کنید؛اگر توانستید پزشک را از تنهاییِ اخلاقی و داروساز را از تنهاییِ اقتصادی نجات دهید؛شاید راهی برای نجات باشد.✅️ اگر نتوانستید، شما رفوزه‌اید.استعفا دهید محترمانه می‌روید، ندهید، نامحترمانه!هزار سخنرانی کنید، هیچ چیز تغییر نمی‌کند تا زمانی که از «عرشِ قدرت» به «فرشِ درمان» پایین نیایید.✅️ تا زمانی که به «علم» و «تخصص» و «حقِ کادر درمان» ایمان نیاورید، هرگز موفق نخواهید شد. نه خودتان را خسته کنید، نه پزشک و داروساز را، نه بیمارانِ بی‌درمان و دارو را.دریایِ سلامت را دریابید، پیش از آنکه در خشکیِ بی‌تدبیری، خشک شود.✅️ به درمانِ جهانیان کوش، که درمانِ جهانزِ دستِ توست، اگر عاقلی و صاحب‌رأی✔️ راستی آقای رئیس جمهور، امسال به هیچکدام از دوستان و خویشاوندان داروساز و پزشکم، مناسبت‌هایشان را تبریک نگفتم، چون مانند پاشیدن نمک بر زخم‌های کهنه‌شان است!۱۴۰۵/۰۶/۰۶@dastandarou