افراد صد ساله دارای سلول‌های T کشنده‌ی نادر زیادی هستند.گسترش کلونال نشان دهنده تحریک مداوم سیستم ای

افراد صد ساله دارای سلول‌های T کشنده‌ی نادر زیادی هستند.گسترش کلونال نشان دهنده تحریک مداوم سیستم ایمنی است!افراد بالای ۱۰۰ سال تعداد قابل توجهی سلول‌های T سیتوتوکسیک CD4 دارند، که در غیر این صورت تنها بخش کوچکی از سلول‌های T را تشکیل می‌دهند. در ۲۸ بزرگسال مورد مطالعه، نسبت متوسط ​​آنها با افزایش سن به طور قابل توجهی افزایش یافت. شباهت‌های موجود در گیرنده‌های سلول T آنها با توالی‌های بیماران سرطانی، نشان‌دهنده سازگاری ایمنی خاصی است، اما نه محافظت در برابر سرطان و نه سهمی در طول عمر را اثبات نمی‌کند!سویتا (ژاپن).سلول‌هایTوظایف مختلفی را در پاسخ ایمنی انجام می‌دهند.سلول‌های T CD4معمولاً سایر سلول‌های ایمنی را هماهنگ می‌کنند،در حالی که سلول‌های T سیتوتوکسیک می‌توانند مستقیماً به سلول‌های آلوده یا بدخیم حمله کنند. لنفوسیت‌هایTسیتوتوکسیکCD4نادر یا به اختصار CD4 CTLها،ویژگی‌های هر دو گروه را با هم ترکیب می‌کنند و به ویژه در افراد بالای۱۱۰سال قابل توجه هستند.محققان دانشگاه اوساکا(UOsaka)،به رهبری کوسوکه هاشیموتو،اکنون نمونه‌های خون۲۸بزرگسال را در سه گروه سنی تجزیه و تحلیل کرده‌اند.شرکت‌کنندگان۷۰تا۹۹ سال،۱۰۰تا۱۰۹سال یا حداقل۱۱۰سال سن داشتند.این تیم توالی‌یابی RNA تک سلولی و اندازه‌گیری پروتئین‌های سطحی را با توالی‌یابی گیرنده‌های سلول T که برای تشخیص آنتی‌ژن بسیار مهم هستند، ترکیب کردند.این نسبت از حدود ۱۰۰ سال به بعد افزایش می‌یابد.نسبت سلول‌های T CD4 با افزایش سن به طور قابل توجهی افزایش یافت. در گروه سنی ۷۰ تا ۹۹ سال، میانگین نسبت سلول‌های T آنها ۴.۰ درصد بود. در میان افراد ۱۰۰ تا ۱۰۹ ساله، این نسبت ۹.۶ درصد و در میان افراد ۱۱۰ سال به بالا، ۱۷.۶ درصد بود.با این حال، این یافته به این معنی نیست که این جمعیت سلولی لزوماً با هر سال زندگی افزایش می‌یابد. در واقع، یک شرکت‌کننده زیر ۱۰۰ سال بیشترین نسبت سلول‌های CTL CD4 را در کل مطالعه داشت. بنابراین، به نظر می‌رسد این افزایش قابل توجه در سنین بسیار بالا شایع‌تر می‌شود، اما نه محدود به صدساله‌ها است و نه ویژگی قطعی هر فرد فوق‌العاده مسن.چند کلون سلولی به طور خاص رایج می‌شونداین افزایش صرفاً به دلیل تعداد زیاد سلول‌های CTL مختلف CD4 نبود. در عوض، کلون‌های سلولی خاصی به طور قابل توجهی تکثیر شده بودند.رایج‌ترین کلون به طور متوسط ​​۳۳.۳درصد از سلول‌های CTL CD4یک شرکت‌کننده را تشکیل می‌داد. در یک فرد صد ساله،یک کلون واحد تا ۵۳.۸ درصد از این سلول‌ها را تشکیل می‌داد.چنین کلون‌هایی گیرنده سلولTیکسانی دارند واز تکثیر یک سلول والد مشترک به وجود می‌آیند.بنابراین،غلبه آنها نشان می‌دهد که آنتی‌ژن‌های خاصی به طور مکرر یادریک دوره طولانی پاسخ ایمنی راتحریک کرده‌اند.با این حال،این به تنهایی نشان نمی‌دهد که این سلول‌های تکثیر شده غیرمعمول،کدام ساختارهای هدف را واقعاً تشخیص می‌دهند.نشانه‌های تشخیص احتمالی تومورنکته قابل توجه،مقایسه گیرنده‌های سلول Tبا یک پایگاه داده عمومی بود.برای این منظور،محققان توالی‌های مشابه گیرنده‌های رایج‌ترین کلونCD4-CTLرا در هر شرکت‌کننده جستجو کردند.تقریباً سی و شش مورد تطابق ازافراد مبتلا به سرطان ریه،سینه یاکبد به دست آمد.هیچ یک از این تشخیص‌های سرطان در افراد صد ساله و صد ساله مورد مطالعه شناخته شده نبود.این نشان می‌دهدکه برخی از سلول‌های CTLافزایش‌یافتهCD4ممکن است ساختارهای هدفی را شناسایی کنند که در سرطان نیز نقش دارند.با این حال،شباهت توالی‌های گیرنده ثابت نمی‌کندکه آنها آنتی‌ژن یکسانی را شناسایی می‌کنند و همچنین ثابت نمی‌کندکه سلول‌ها سلول‌های توموررادرافرادبسیار مسن حذف کرده‌اند. اهداف دقیق این کلون‌های سلولی غیرمعمول کدام ساختارهای هدف را واقعاً تشخیص می‌دهند.هیچ مدرکی دال برمحافظت دربرابر سرطان وجود ندارداین مطالعه فقط سلول‌هایTدر گردش خون را بررسی کرد.بنابراین،نمی‌تواند نشان دهد کهCTLهای غیرمعمولCD4چگونه در بافت‌ها رفتار می‌کنند.علاوه بر این، مقایسه تنها۲۸نفر از گروه‌های سنی مختلف به ما اجازه نمی‌دهد تعیین کنیم که آیا تکثیر قابل توجه این سلول‌ها به طول عمر استثنایی کمک می‌کند یا صرفاً یک عارضه جانبی است.این مطالعه همچنین نتوانست هیچ گونه محافظتی دربرابرسرطان نشان دهد.در گام بعدی،این تیم قصد دارد بررسی کند که چگونه سلول‌هایT4 CD4در بافت‌های انسانی رفتار می‌کنند.داده‌های فعلی در درجه اول نشان می‌دهند که سیستم ایمنی بدن می‌توانددر سنین بسیار بالا به طور انتخابی خود راسازماندهی مجدد کند و تعداد کلون‌های سلولTمنفرد را که ظاهراً بارها و بارها مورد نیاز هستند،به طور قابل توجهی افزایش دهد.اینکه آیا این سازگاری واقعاً به طول عمر فوق‌العاده طولانی کمک می‌کند، هنوز مشخص نیست(انتشار در مجله Cell Reports).@pharmamedicalll@pharmamedicalll