امید به درمان سرطان از طریق واکسیناسیون mRNA؟ مطالعه جدید، فواید احتمالی را زیر سوال می‌بردواکسیناسی

امید به درمان سرطان از طریق واکسیناسیون mRNA؟ مطالعه جدید، فواید احتمالی را زیر سوال می‌بردواکسیناسیون کووید-۱۹ در سرطان: حتی بدون mRNA نیز مزیت بقا مشاهده شد - اثر خاص mRNA قابل اثبات نبود.مونیخ - یک مطالعه منتشر شده در Nature که به طور گسترده به آن استناد می‌شود، مشاهده قابل توجهی را ارائه داد: بیماران سرطانی اگر واکسن کووید-۱۹ mRNA را در حدود زمانی که ایمونوتراپی را شروع کردند، دریافت کنند، عمر طولانی‌تری داشتند. یک توضیح احتمالی، تأثیر خاص فناوری mRNA بر سیستم ایمنی بود. این امر، واکسیناسیون کووید-۱۹ در سرطان را بسیار فراتر از محافظت آن در برابر کووید-۱۹ مورد توجه قرار داد.داده‌های جدید اکنون این توضیح را زیر سوال می‌برند. مطالعه‌ای که تیم تحریریه ما از قبل به آن دسترسی داشت، داده‌های ۱۲۱,۶۷۶ بیمار سرطانی مسن در ایالات متحده را تجزیه و تحلیل می‌کند. ۱۰,۸۲۴ نفر از آنها درمان با مهارکننده‌های به اصطلاح ایست بازرسی ایمنی را آغاز کردند.دانشمندان در مجله PNAS گزارش می‌دهند: مزیت بقا فقط پس از واکسیناسیون mRNA رخ نداد. آنها همچنین همبستگی‌های قابل مقایسه‌ای با واکسن جانسن و واکسن‌های آنفولانزا یافتند.واکسیناسیون کرونا در سرطان: مزیت آن بدون mRNA نیز مشهود است.مقایسه با واکسن جانسن از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. زیرا واکسن‌های mRNA و واکسن جانسن از تکنیک‌های متفاوتی برای آماده‌سازی سیستم ایمنی بدن در برابر ویروس کرونا استفاده می‌کنند.با واکسن‌های mRNA از شرکت‌های Pfizer/BioNTech و Moderna، یک طرح ژنتیکی کوتاه‌مدت به سلول‌ها منتقل می‌شود. این طرح حاوی اطلاعات مربوط به پروتئین اسپایک ویروس کرونا است. سلول‌ها خودشان این پروتئین را برای مدت کوتاهی تولید می‌کنند. سیستم ایمنی آن را به عنوان عامل خارجی تشخیص می‌دهد و در برابر آن دفاعی ایجاد می‌کند.واکسن جانسن متفاوت عمل می‌کند. از یک آدنوویروس اصلاح‌شده به عنوان وسیله انتقال استفاده می‌کند. این ویروس بی‌ضرر به عنوان یک ناقل عمل می‌کند و DNA حاوی طرح پروتئین اسپایک را به سلول‌ها منتقل می‌کند. در آنجا، DNA ابتدا به mRNA ترجمه می‌شود. سپس پروتئین اسپایک نیز از آن تولید می‌شود.در نهایت، هر دو نوع واکسن منجر به پاسخ ایمنی علیه SARS-CoV-2 می‌شوند. با این حال، مسیر این پاسخ به طور قابل توجهی متفاوت است. به همین دلیل است که واکسن جانسن برای مقایسه بسیار جالب است. اگر مزیت بقای مشاهده شده واقعاً به دلیل اثر خاصی از فناوری mRNA بود، باید در واکسن جانسن کمتر برجسته باشد.واکسیناسیون آنفولانزا نیز با همین الگو مطابقت دارد.با این حال، این موضوع در داده‌ها قابل تشخیص نبود. در بیماران سرطانی که تحت درمان ایست بازرسی ایمنی قرار گرفتند، میزان مرگ و میر پس از واکسیناسیون mRNA کمتر از بیماران واکسینه نشده بود. نسبت خطر به اصطلاح 0.67 بود.به عبارت ساده، نسبت خطر، خطر مرگ بین دو گروه را در طول دوره مطالعه مقایسه می‌کند. مقدار 1 به این معنی است که دو گروه یکسان هستند. مقادیر زیر 1 نشان دهنده خطر مشاهده شده کمتر در گروه واکسینه شده است.برای واکسن آدنوویروسی جانسن، نسبت خطر 0.68 بود. برای واکسن آنفولانزا، 0.64 بود. بنابراین مقادیر به طور قابل توجهی نزدیک بودند. ارتباط با مرگ و میر کمتر نیز با واکسن‌هایی که مبتنی بر فناوری mRNA نیستند، رخ داده است.هیچ مزیت mRNA خاصی در ایمونوتراپی قابل اثبات نیسترنه کاراداکیک، نویسنده این مطالعه و استاد اقتصاد سلامت تجربی در ETH زوریخ، در بیانیه‌ای به SMART UP NEWS گفت: «ما هیچ مدرکی مبنی بر اینکه واکسن‌های mRNA کووید از نظر اثربخشی ایمونوتراپی، مزیت خاصی نسبت به سایر واکسن‌ها دارند، پیدا نکردیم.»با این حال، این بدان معنا نیست که واکسن‌های mRNA بی‌کیفیت یا غیرضروری هستند. داده‌ها نشان داد که واکسن‌های mRNA و Janssen در بیمارانی که تحت ایمونوتراپی قرار می‌گیرند، مزیت اضافی قابل مقایسه‌ای نشان دادند. با این حال، تجزیه و تحلیل جدید نتوانست اثر ویژه mRNA که قبلاً فرض شده بود را تأیید کند.مقایسه مستقیم بین واکسن‌های mRNA و Janssen نیز هیچ تفاوت آماری معنی‌داری را نشان نداد. نسبت خطر ۱.۱۶ بود. فاصله اطمینان ۹۵٪ از ۰.۸۰ تا ۱.۶۸ متغیر بود.واکسیناسیون همچنین در سایر درمان‌های سرطان نیز تأثیر دارد.این همبستگی نه تنها در بیمارانی که مهارکننده‌های ایست بازرسی ایمنی دریافت می‌کردند، مشاهده شد. این داروها، به عبارت ساده، ترمزهای خاصی را روی سیستم ایمنی آزاد می‌کنند و به سلول‌های ایمنی اجازه می‌دهند تا به طور مؤثرتری به سلول‌های تومور حمله کنند.