مکان در تحلیل اگزیستانسیال لودویگ بینزوانگر؛ ✍️ سعید جلوخانیاگر از من به پرسند محبوب ترین متفکر حوزه روانکاوی ، روانپزشکی و روان درمانی اگزیستانسیال کیست ؟ من می گویم لودویگ بینزوانگر.من به شدت تحت تأثیر نبوغ لودویگ بینزوانگر قرار گرفتم ، سپس اروین اشترواس ، کارل یاسپرس، یوژن مینکفسکی در حوزه روانپزشکی مدارد باس ، ژئون کوندرا و اندکی آلیس هولتزی کونتس مایلز گراث در حوزه دازاین کاوی.سعی کردم لودویگ بینزوانگر را معرفی کنم .لودویگ بینزوانگر درک کنید یوگرن هابرماس ، میشل فوکو و ژاک لاکان و نظریه درمان بیناذهنی یا روانکاوی پسا دکارتی رابرت دی استالرو ، جرج اتوود ، دانا اورنج و... بهتر درک کی کنید .قبلا نگرش های فوکو راجع به جنون را زیبا می دانستم زمانی که لودویگ بینزوانگر ، اروین اشترواس ، یوژن مینکفسکی ، کارل یاسپرس ، امیل فون گاپزتل و رونالد دیوید لینگ آشنا شدم جذابیت میشل فوکو برایم فرو ریخت فهمیدم ریشه های اصلی کجا هستند وقتی اینها را خواندم از خواب لکانی بودن بیرون آمدم لودویگ بینزوانگر مرا از خواب لکانی بودن بیرون کشید و بنیاد های فلسفی پدیدارشناسی و اگزیستانسیالیسم من باعث شد اینها را در عرصه نظریه و اندیشه بهتر فهم کنم .پدیدارشناسی هوسرلی مرا از خواب جزم‌گرایی لکانی بیرون کشید زمانی شیفته روانکاوی لکانی و روانشناسی تحلیلی کارل گوستاو یونگ بودم تحلیل دازاین لودویگ بینزوانگر باعث شد از روانشناسی تحلیلی یونگ کاملا جدا شوم .لودویگ بینزوانگر مکان را مکان زیسته در نظر می گیرد زیرا ما از نظر او مکان را احساس یا تجربه می کنیم به عبارتی ما نسبت به مکان تجربه زیسته داریم .موریس مرلوپونتی می گوید ما به صورت در جهان به صورت مکانی در جهان هستیم و آن را احساس می کنیم یا به قول مارتین هایدگر « دازاین بدون مکان ، زمان و بدن مانند جاده بدون علایم راهنمایی رانندگی است .» ( مارتین هایدگر، سمینار های زولیکون ) بنابراین ما در تحلیل اگزیستانسیال لودویگ بینزوانگر با بدن خودمان جهان را احساس یا تجربه می کنیم.به قول لودویگ بینزوانگر؛ « عشق وابسته به مکان است : عاشق به رقم فاصله خود را به معشوق نزدیک تر احساس می کند زیرا فاصله در ویژگی مکانی عشق تعالی می یابد .» ما مکان جهت دار داریم فرض کنید ما عاشق فردی هستیم و خیابان فاصله فیزیکی او برای ما نزدیک تر احساس یا تجربه می شود .یا فرض کنید در مکانی در حال رقص هستیم که مثال معروف اروین اشتراوس است . که  وضعیت رقص را اینگونه توصیف می کند.⏺️رقص در یک وضعیت ناب ( محض ) وجود ندارد . ⏺️رقص نیازمند موسیقی است تا فضا را پر و همگن کند. ⏺️این فضا کیفیت  است و نه کمی .⏺️مکان رقص را فاصله، جهت اندازه و حدود تعیین نمی کند .⏺️این فضا محیط انتخابی ریتم و حرکات نمایشی است .از نظر لودویگ بینزوانگر ما اگر شاد باشیم مکان را بزرگتر احساس می کنیم و اگر غمگین باشیم مکان را کوچک تر احساس می کنیم .لودویگ بینزوانگر می گوید مکان میزان شده برای شیزوفرنی ، افسردگی_ شیدایی ( مانیک دپرشن) تخریب می شود و از تخریب مکان جهت دار رنج می برند .مکان جهت دار هم می تواند پر باشد و هم خالی باشد در افراد شیزوفرنی پری و خلأ را توأمان باهم تجربه و احساس می کنند .🆔 https://t.me/wilfred_bion