🔹 دوستان و همراهان عزیز، با توجه به قطعی اینترنت در ایران، مشاهده و تعامل با فرسته‌ها شدیدا کاهش یا

🔹 دوستان و همراهان عزیز، با توجه به قطعی اینترنت در ایران، مشاهده و تعامل با فرسته‌ها شدیدا کاهش یافته، لطفا با بازفرست/فوروارد آنها از ما پشتیبانی کنید. حتی در شرایط جنگی هم باید فعالیتهای علمی و فرهنگی به هر نحو ممکن ادامه پیدا کنند.فردوسی در آغاز شاهنامه - در همان ابیاتی که احمد شاملو می‌گفت سست‌تر و بی‌معنی‌تر از آنها وجود ندارد- درباره اوضاع ایران در آن زمان می‌گوید:سراسر زمانه پُر از جنگ بودبه جویندگان بَر، جهان تنگ بوددر این اوضاع، فردوسی تردید داشته که بتواند کار سترگ سرودن شاهنامه را آغاز کند و اگر هم آغاز کند، چطور آن را به پایان برساند؟بپرسیدم از هر کسی بیشماربترسیدم از گردش روزگارو دیگر که گنجم وفادار نیستهمین رنج را کس خریدار نیستفردوسی با خودش صحبت می‌کند و می‌خواهد خودش را راضی به رنج سرودن شاهنامه کند: اگر قرآن نازل نشده بود، پیامبر اسلام چگونه راهنمای ما می‌شد؟ پس کتاب نوشتن مهم است!اگر نامَدی این سخن از خُداینَبی کِی بُدی نزد ما رهنماییک روز، دوست خوب فردوسی، او را بسیار به سرودن شاهنامه تشویق می‌کند: تو جوانی، تو به زبان پهلوی مسلط هستیبه شَهرم یکی مهربان دوست بودتو گفتی که با من به یک پوست بودمرا گفت خوب آمد این رای توبه نیکی گراید همی پای تونبشته من این نامه پهلویبه پیش تو آرم مگر نغنویگشاده‌زبان و جوانیت، هستسخن گفتن پهلوانیت، هستدوست فردوسی، کتاب خدای‌نامه به زبان پهلوی را -که از میان رفته و به ما نرسیده- به فردوسی می‌دهد؛ فردوسی بزرگ، فرزند ایران، با دیدن کتاب بی‌تاب شده و مصمم می‌شود که سرودن شاهنامه را آغاز کندچو آورد این‌ نامه نزدیک منبرافروخت این جان تاریک من#فهرست#گفتاورد #quote🔸🔸@philosophic_books@homerbooks@homerquotes