هوش مصنوعی؛ ماشینی که هم می‌کُشد و هم دعا می‌خواند وقتی AI در میناب فاجعه آفرید!✍️ احسان محمدی، دانش‌آموخته ارشد فلسفه علمهوش مصنوعی دیگر مفهومی انتزاعی نیست؛ فناوری‌ای است که هم ثروت و قدرت می‌آفریند و هم می‌تواند در جنگ به ابزاری مرگبار تبدیل شود. افکار عمومی در آمریکا و بسیاری از کشورهای جهان نسبت به گسترش هوش مصنوعی نگرانی فزاینده‌ای دارد. نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد مردم در عین باور به مزایای این فناوری، به توانایی دولت‌ها در مدیریت و نظارت بر آن اعتماد چندانی ندارند.در همین حال، سرمایه‌گذاری جهانی در هوش مصنوعی به رکوردهای بی‌سابقه رسیده و بخش مهمی از آن صرف توسعه سامانه‌های نظامی شده است. یکی از مهم‌ترین نمونه‌ها، پروژه «ماون» پنتاگون است که با استفاده از داده‌های ماهواره‌ای، راداری و پهپادی، اهداف نظامی را شناسایی و برای حمله پیشنهاد می‌کند. هدف اصلی این سامانه‌ها کوتاه کردن زمان تصمیم‌گیری و افزایش سرعت عملیات نظامی است.حمله به مدرسه ابتدایی شجره طیبه در میناب به نمادی از خطرات این روند تبدیل شد. تحقیقات رسانه‌ها و نهادهای بین‌المللی نشان داد که مختصات این مدرسه احتمالاً بر اساس اطلاعات قدیمی و خطای سامانه‌های هدف‌گیری شناسایی شده بود. این حادثه که به کشته شدن ده‌ها کودک و غیرنظامی انجامید، پرسش‌های جدی درباره اتکای ارتش‌ها به هوش مصنوعی و مسئولیت حقوقی تصمیم‌های مبتنی بر الگوریتم ایجاد کرد.در سوی دیگر، شرکت آنتروپیک، سازنده مدل «کلود»، نمونه‌ای از تناقض‌های عصر هوش مصنوعی است. این شرکت از یک سو با پروژه‌های نظامی همکاری داشته و از سوی دیگر در مباحث اخلاقی و گفت‌وگوهای واتیکان درباره آینده هوش مصنوعی مشارکت کرده است.رساله پاپ لئوی چهاردهم درباره هوش مصنوعی نیز هشدار می‌دهد که فناوری ذاتاً خیر یا شر نیست، بلکه بازتاب ارزش‌ها و اهداف سازندگان و کاربرانش است. مسئله اصلی امروز نه توانایی فنی هوش مصنوعی، بلکه نبود حکمرانی مؤثر و پاسخگویی روشن درباره پیامدهای انسانی استفاده از آن است.https://avash.ir/n/Rv0@PhilSciAUT