برای کسی که می‌خواهد زودتر به مرحله مکالمه برسد، گیر افتادن در گرامرهای پیچیده کتابی سم است. به جای اینکه وقتتان را روی فرمول‌های پیچیده تلف کنید، روی این دو مورد تمرکز کنید تا خیلی زودتر راه بیفتید.اول اینکه مخفف‌ها را یاد بگیرید و به کار ببرید. انگلیسی‌زبان‌ها در صحبت کردن، مخفف می‌کنند. اگر بگویید I am going to، خیلی رباتیک و کتابی است. اما اگر بگویید I am gonna، یعنی واقعاً دارید صحبت می‌کنید. don't، can't، won't. این‌ها را در اولویت قرار دهید چون تمام مکالمه‌های روزمره روی این‌ها می‌چرخد.دوم اینکه به جای یادگیری تک‌کلمه‌ها، تکه‌های جمله یا همان چانک‌ها را یاد بگیرید. مغز ما نمی‌تواند در لحظه صحبت کردن، تک‌تک کلمات را از گرامر استخراج کند و کنار هم بچیند. این کار باعث مکث زیاد می‌شود. مثلاً به جای اینکه در لحظه فکر کنید چطور بگویید "من فکر می‌کنم که..."، عبارت I think that را به عنوان یک بسته واحد در ذهن نگه دارید. یا مثلاً به جای ترکیب کردن کلمات، عبارت Thanks for inviting me را به عنوان یک جمله آماده حفظ کنید.وقتی این تکه‌های آماده را در ذهن داشته باشید، سرعت حرف زدنتان چند برابر می‌شود چون مغزتان فقط باید آن‌ها را بازیابی کند، نه اینکه بخواهد از صفر آن‌ها را بسازد. این تنها راه رسیدن به روانی در صحبت کردن است.مثال: