از همه گریخته ام تا کمی تنها باشم ...منی که مدتهاست با خودم در هیچ پیاده رویی قدم نزده ام ،غصه هایم را لابه لای خطوط بی اعتنای هیچ خیابانی ، جا نگذاشته ام ،روی نیمکت هیچ پارکی میانِ شلوغیِ آدم های غریبه ، کتابی نخوانده ام و با هیچ کهکشانی ، ساعت ها خیالبافی نکرده ام ،مدتهاست که مجالی نداشته ام "خودم" باشم !باید امشب خودم را بردارم و در دلِ غریبِ خیابان ها با اندیشه های بایگانی شده ام ، آشتی کنم ،باید به کافه ای بروم و به صندلی خالیِ آنسوی میز ، ایمان بیاورم ،چه دیوانه اند آنها که فکر می کنند تنهایی ، دردِ بزرگی ست ،به راستی که دیوانه اند !#نرگس_صرافیان_طوفان@piadehroo_72