🎹🎼🎹 با اینکه بیژن مرتضوی در ایران چه میکند کاری نداریم، با همسر او هم که ظاهراً حواشی زیادی داشته و ۳۵ سال اختلاف سنی دارند کاری نداریم، با اینکه او قبل از مسابقه فینال جام جهانی بادی به غبغب انداخت و اعلام کرد با ارکستر سمفونیک در بین دو نیمه مینوازد و نتیجه کار حرکات موزون به مدت ۵ ثانیه با ‌ویولن سفیدش بود اما کار داریم. اینکه چقدر مورد تمسخر رسانه ها قرار گرفتیم و هویت ملی ما زیر پا له شد مهم است. اینکه چقدر با هویت ملی و اعتبار هنری یک ملت بازی شد کار داریم. اینکه چقدر به شعور یک ملت توهین شد کار داریم. سوال این جاست: یک هنرمند چه هنگام بازنشست میشود؟ یک هنرمند تا چه هنگام اجازه دارد روی صحنه بیاید؟ یک هنرمند تا کجا باید پیش برود؟ بیژن مرتضوی هنگامی تمام شد که ۷ سال پیش یک اجرای زنده بسیار ضعیف و پراشتباه را از طریق رسانه هایی که پول هتل و هواپیمای او را داده بودند به نمایش گذاشت و اعتبار هنری اش را نابود کرد. ملتی که به داشتن پیشینه هنری چندین هزارساله به خود می‌بالید، در صدای فالش ویولن این آقا که سالها تمرین جدی انجام نداده بود گم شد، تحقیر شد، به بازی گرفته شد و ناامید شد. هیچکسی پیدا نشد که به چنین هنرمندانی که روزگاری اسطوره هنری یک ملت بودند بگوید: «دیگر بس است، وقت استراحت فرا رسیده، برای خودت بنواز و بخوان! اما با زیاده خواهی، اعتبار هنری خود و امید و انگیزه یک ملت را نابود نکن.»هیچکس نبود که به ابی و ستار و گوگوش بگوید:«ما صدای شما را زندگی کردیم، خندیدیم و گریه کردیم، اما بگذارید حداقل خاطرات خوب شما برای همیشه در دل یک ملت ثبت و ضبط شود. خرابش نکنید! »اما پیرمردی بدقواره و هول، که برای ۷۰۰ دلار، اینگونه غرور یک ملت را به بازی میگیرد، نه هنرمند است و نه حتی یک ایرانی. که اگر بود، با دیدن کنداکتور ۵ ثانیه ای اجرای بین دو نیمه انصراف میداد و اعتبار خود و ملتش را اینگونه به رایگان هدر نمی داد. «در دورانی که انسان پا به کهنسالی گذاشته، ممکن است توهم و مالیخولیا بر او مستولی شود، که نشان دهنده زوال عقل است.»اگر دیگر نمیتوانیم، شجاعانه کنار بکشیم. اینگونه حداقل نامی از ما باقی خواهد ماند.@pianoclub