سه‌شنبه مورخ ۱۳ مرداد ۱۴۰۵دوست دارم فکری که در درونم درگیرشم رو باهاتون درمیون بذارم. طبابت در انتها فقط یک شغله، شغلی که تمام وقت شمارو می‌گیره و نمیذاره پاره‌وقت منبع درامد دیگه‌ای داشته باشید. به همین دلیل، در صورتی که درامدتون از طبابت زیاد نباشه فشار روانی زیادی رو تحمل می‌کنید. برای مقابله با این فشار روانی کارهای زیادی کردم. از فروش ماگ گرفته، تا تدریس زبان و مشاوره‌ی کنکور. از برگزاری سمینارهای انلاین تا شیفت وایستادن در مطب پزشک‌های دیگه. حتی در دورانی سعی کردم کارهای زیبایی کنم. اغلب منو نمیشناسید اما ممبرهایی که از قدیم داخل چنل بودن و منو میشناسن، منظورم هموناییه که طی جریانات اخیر ساکت بودن و دم نزدن که صابر شاید یک‌دنده و پررو و مغرور باشه و این غرورش روی اعصاب همه بره اما حداقل ضدزن نیست پس اگر ازش متنفرید حداقل بهش برچسب دروغ نزنید، اون دسته ممبرا منو خوب میشناسن و می‌دونن چقدر از انجام دادن کارهای زیبایی متنفرم و چقدر با شخصیت من ناسازگاره. تمام این حرفه‌ها و شاخه‌های جانبی، هرچند باعث شدن بصورت دوره‌ای پول‌های گنده‌ای به جیب بزنم اما در انتها با چیزی که در طبابت دوست دارم در تضاد بودن. اجازه نمی‌دادن جایگاهم رو ارتقا بدم و پزشک بهتری بشم، صرفا بهم کمک می‌کردن از همون جایگاه سابق کسب درامد کنم.با تراپیستم صحبت‌های زیادی در این مورد داشتیم، در انتها جمله‌ای بهم گفت که بار بزرگی از روی دوشم برداشت. احساس آسودگی بعد برداشته شدن اون بار همون انگیزه‌ایه که باعث میشه این متن رو بنویسم. بار درامد ناکافی از شغلی که بهش علاقه دارید، در حالی که شما فردی هستید که باید درامد بالا رو برای نسل‌های بعدی خودتون به ارمغان بیارید می‌تونه کمر آدم رو بشکنه. احتمالا برخی از شما همین بار رو به دوش می‌کشید، بنابراین دوست دارم مکالمه‌ای که با تراپیستم داشتم رو باهاتون به اشتراک بذارم. تراپیستم بهم گفت طبابت هم فقط یک شغله، تو باید انتخاب کنی می‌خوای در این رشته مسیر آکادمیک رو ادامه بدی و تخصص و بعدش اگر تونستی فوق تخصصت رو بگیری و بعدش وارد بازار کار بشی، یا از همین حالا به عنوان پزشک عمومی وارد بازار کار بشی. گفتم من مسیر آکادمیک رو انتخاب می‌کنم، یعنی از مدت‌ها قبل انتخاب کردم. گفت پس نمی‌تونی همزمان از خودت انتظار Dedication مسیر آکادمیک و درامد بازار کار رو داشته باشی. انتخاب کن، و اگر مسیر آکادمیک رو انتخاب می‌کنی، بپذیر که تا پایان تحصیلت، هرچقدر که طول بکشه، اونقدری که دوست داری درامد نخواهی داشت. نفس راحتی کشیدم. حداقل حالا دیگه به درامد محدودم به چشم گناهی که مرتکب شدم نگاه نمی‌کنم.