گشت بارِ دلِ من هر كه به‌دل باری داشت شد رفيقِ رهِ من هركه به‌پا خاری داشت گردش چرخ كسی را ندهد فرصت

گشت بارِ دلِ من هر كه به‌دل باری داشت شد رفيقِ رهِ من هركه به‌پا خاری داشت گردش چرخ كسی را ندهد فرصتِ كار وای بر آنكه درين دور به‌خود كاری داشت اهلِ دولت غلط است اين‌كه همه بی‌دردند هر كه‌را ديدم ازين طايفه آزاری داشت!از خيابانِ نگاهش ندهد جز نرگسهر كه چشمی به‌رهِ شوخِ ستمکاری داشت می‌تواند كه كند فخر به‌صیّادیِ خويش هركه چون شهرتِ ديوانه گرفتاری داشت.#شهرت_شیرازی📚 دیوان حکیم شیخ حسین شهرت شیرازیتصحیح و تحقیق: غلام مجتبی انصاریبازنگری و ویراستاری: علی‌رضا قزوهناشر: مرکز تحقیقات فارسی، دهلی‌نو ۱۳۸۸، غزل ۱۲۳@poemlife