‍ 🔖 نوید رسولی (دانش‌آموخته‌ی علوم سیاسی) در یادداشتی به آرای کارل یاسپرس درخصوص دانشگاه می‌پردازد:📍 دانشگاه از منظر کارل یاسپرس📌 کارل یاسپرس را باید در گروه پیشگامان اگزیستانسیالیسم آلمان محسوب کرد. به اعتقاد کارل، اگزیستانس تعریف ناپذیر است و در مفهوم نمی‌گنجد. او معتقد است اگرچه واقعیت اگزیستانس را نمی‌توان همچون وجود تجربی مستدل ساخت؛ اما می‌توان به آن به مدد نشانه اشاره کرد. از منظر وی وجود آدمی، در ارتباط با دیگران شکل می‌گیرد. در فلسفه‌ی کارل، مفهوم دیگری، نقش بیشتری نسبت به سایر فیلسوفان اگزیستانسیالیست دارد و یاسپرس دیگری را وسیله درک وجود فرد معرفی می‌کند. 📌 تفاوت فکری کارل یاسپرس با سایر فیلسوفان اگزستانسیالیم مانند هایدگر و ساتر توجه ویژه به جایگاه علم است. از نظر او، علم لازمه‌ی فلسفه است و فیلسوف بدون مدد گرفتن از علم قادر به حرکت در مسیر صحیح نخواهد بود. به‌طورکلی تفکر یاسپرس، متعادل‌تر از هم‌قطاران خود است و فضای بیشتری به دانش‌ها اختصاص می‌دهد و همچنین کوشش او در الهیات یا خداشناسی طبیعی سبب تمایز او از سایر همکاران می‌شود. 📌 از مهم‌ترین آثار کارل یاسپرس می‌توان به منطق فلسفی، آغاز و انجام تاریخ، فلسفه‌ی هستی و ایده‌ی دانشگاه اشاره کرد که در این بین کتاب ایده‌ی دانشگاه اهمیتی ویژه یافته است. یاسپرس نسبت به دانشگاهِ محافظه‌کار و گریزان از ارتباطات نگران است. این کتاب را در پایان دیکتاتوری هیتلر و بعد از شکست آلمان در جنگ جهانی دوم نگارش کرد و در آن به تبیین ویژگی‌ها و وظایف ذاتی دانشگاه پرداخت.📌 کارل یاسپرس دانشگاه را اجتماعی از پژوهشگران و دانشجویان می‌پندارد که در جست‌وجوی حقیقت هستند. وی بر استقلال دانشگاه فارغ از اینکه امکانات خود را از دولت‌ها یا اوقاف و مجوز خود را از پاپ یا فرمان‌های سلطنتی و مصوبه‌های دولت دریافت می‌کند، تأکید دارد. کارل معتقد است موضوعی که باعث ایجاد احترام دانشگاه نزد دولت‌ها می‌شود، آزادی آکادمیک است و این آزادی با آموزش حقیقت باید حفظ شود، هرچند عده‌ای درصدد محدود کردن آن باشند. 📌 یاسپرس دانشگاه را نوعی خاص از مدرسه معرفی می‌کند و به نظر او دانشگاه فقط برای آموزش نیست و دانشجو باید در پژوهش‌ها مشارکتی فعال داشته باشد. به اعتقاد او دانشگاه برای دولت و جامعه منافع عملی دارد؛ زیرا فارغ‌التحصیلان دانشگاه مشاغلی را که به تخصص علمی و پرورش فکری نیاز دارند در دست می‌گیرند. چنانچه، این فایده مورد اختلاف باشد می‌توان به عزم راسخی که بدون محدودیت و به هر قیمت، در وجود دانشجویان نهادینه شده است اشاره کرد. چون بدون چنین عزمی انسان قادر به رسیدن به درجاتی از بصیرت که توانایی کسب آن را دارد؛ نخواهد بود. 📌 به اعتقاد کارل، دانشگاه نهادی است که افرادی را که به‌صورت تخصصی و حرفه‌ای در جست‌وجوی حقیقت و انتقال آن هستند، متحد می‌کند. نظر به اینکه حقیقت با پژوهش نظام‌مند دسترس‌پذیر است، پژوهش نخستین مرکز توجه دانشگاه است. جست‌وجوی حقیقت در دانشگاه مستلزم تهدید جدی در تمام وجود انسان است و مرکز توجه دانشگاه در مرحله‌ی دوم، به سبب انتقال حقیقت، آموزش است. 📌 یاسپرس سه‌چیز را نیاز اصلی دانشگاه معرفی می‌کند: تعلیم حرفه‌ای، آموزش‌وپرورش کلی انسان و تحقیق. چون دانشگاه هم‌زمان مدرسه‌ای حرفه‌ای، مرکزی فرهنگی و نهادی پژوهشی است؛ اما مردم همواره در مجبور کردن دانشگاه، برای انتخاب یکی از این سه امکان سعی داشته‌اند. دانشگاه‌ها نیز چون می‌خواستند کاری را که از آن‌ها انتظار می‌رفت انجام دهند؛ باید یکی از این سه امکان را انتخاب می‌کرد و حتی پیشنهاد شد دانشگاه به این شکل منحل شوند و به‌جای آن سه نوع مدرسه تخصصی دیگر تأسیس شود. اما در ایده‌ی دانشگاه این سه نیاز، به شیوه‌های جداناپذیر باهم متحد هستند و اگر یکی از آن‌ها جدا شود، بی‌اثر می‌شود. این سه عنصر باهم سازنده یک کل هستند و جدا کردن آن‌ها باعث نابودی روح دانشگاه می‌شود. 📌 کارل یاسپرس تحقیق، آموزش، پژوهش و برقراری ارتباط را به‌عنوان رسالت اصلی دانشگاه معرفی می‌کند و دانشگاه این رسالت را در چارچوبی نهادینه انجام می‌دهد. دانشگاه تنها وقتی وجود دارد که در چارچوب یک ‌نهاد ایجادشده باشد و ایده‌ی دانشگاه در یک‌نهاد به تحقق خواهد رسید و کیفیت دانشگاه به میزان این تحقق وابسته است. دانشگاه بدون ایده‌ی دانشگاه تهی و بی‌ارزش است. هرچند ایده‌ی دانشگاه هرگز به‌طور کامل به تحقق ..................☑️ متن کامل این یادداشت را در شماره‌‌ی نخست #پنداشت بخوانید 👇📍نسخه‌ الکترونیکی پنداشت را با تخفیف ویژه از کیوسک جار و کتابخوان طاقچه دریافت کنید:❇️ https://taaghche.com/book/95164📌 به کانال تلگرامی پنداشت بپیوندید👇 🆔 @Pendasht_Quarterly