❇️✴️ از عادی شدن جنگ می‌ترسم✍حسین ثنایی نژادچنان به آسانی حملات وسیع به کشورم انجام می‌شود که گویی ج

❇️✴️ از عادی شدن جنگ می‌ترسم✍حسین ثنایی نژادچنان به آسانی حملات وسیع به کشورم انجام می‌شود که گویی جنگ هم بخشی از برنامهٔ معمول زندگی ما شده است؛ اتفاقی که می‌آید، چند روزی همه‌جا را پر می‌کند و بعد، مثل هر خبر دیگری، جایش را به خبر بعدی می‌دهد.من از این ناراحتم که دیگر جنگ آن هراسی را که باید به دل‌ها نمی‌اندازد. بمب فقط تا جایی ترسناک است که صدایش شنیده شود. کمی آن‌سوتر، انفجار فقط صحنه‌ای است برای تماشا؛ چند دقیقه دود و آتش، چند خبر و چند تصویر، و بعد ادامهٔ زندگی...شاید ترسناک‌ترین بخش جنگ لحظه‌ای است که انسان به جنگ عادت می‌کند. جنگ پیش از آنکه شهرها را ویران کند، ممکن است حساسیت ما را نسبت به ویرانی از بین ببرد. ممکن است مرز میان «فاجعه» و «خبر» را محو کند؛ آن‌قدر که انفجار دیگر یک فاجعه نیست، یک خبر است در میان انبوه خبرها.شاید بدترین چیزی که ممکن است در این میان از دست برود، نه خانه است و نه امنیت؛ بلکه حس وحشت از جنگ است. زیرا تا وقتی از جنگ بترسیم، هنوز می‌دانیم که جنگ طبیعی نیست؛ هنوز می‌فهمیم که مرگ انسان‌ها، ویرانی خانه‌ها و سوختن شهرها نمی‌تواند بخشی از زندگی عادی باشد. من از جنگ می‌ترسم؛ اما بیشتر از آن، از روزی می‌ترسم که دیگر از جنگ نترسیم.من به عنوان یک کهنه‌سرباز در دفاع مشروع حاضرم بجنگم، اما از عادی شدن جنگ می‌ترسم.✅ #سیاست_شناسی 🆔 @Politicology