رفت آن سوار کولی با خود تو را نبردهشب مانده است وبا شب تاریکی فشردهکولی کنار آتش رقص شبانه ات کوشادی چرا رمیده آتش چرا فسردهرفت آنکه پیش پایش دریا ستاره کردیرفت آنکه پیش پایش دریا ستاره کردیچشمان مهربانش یک قطره ناستردهرفت آن سوار کولی با خود تو را نبردهمی رفت گرد راهش از دود آه تیرهنیلو فرانه در باد پیچیده تاب خوردهسودای همرهی را گیسو به باد دادیسودای همرهی را گیسو به باد دادیرفت آن سوار و با خود یک تار مو نبردهرفت آن سوار و با خود یک تار مو نبرده