✍️ رژیم‌های اقتدارگرا و منطق گذار دموکراتیکداود نجفی، پژوهشگر پویش فکری توسعهخلاصه یادداشت:🔸 گذار ا

✍️ رژیم‌های اقتدارگرا و منطق گذار دموکراتیکداود نجفی، پژوهشگر پویش فکری توسعهخلاصه یادداشت:🔸 گذار از اقتدارگرایی به ساختار دوموکراتیک یک مسیر خطی، ساده و قابل‌پیش‌بینی نیست، بلکه محصول تعامل سه سطح از نیروها و فرایندها است که پیش‌بینی را مشکل میکند:✔️ سطح خرد شامل کنش‌ها، تصمیم‌ها و اشکال بسیج سیاسی و اجتماعی از سوی بازیگران مختلف؛ ✔️ سطح میانی شامل پویایی‌های درون رژیم، فرآیندهای اصلاحات از بالا، آزادسازی سیاسی و شکل‌گیری یا عدم شکل‌گیری شکاف در میان نخبگان؛ ✔️ و سطح کلان که هم نوع رژیم اقتدارگرا و میزان تمرکز قدرت را دربرمی‌گیرد و هم ساختارهای بین‌المللی و منطقه‌ای مؤثر بر بقا یا تضعیف رژیم‌ها را شامل می‌شود. 🔸 استدلال اصلی آن است که هیچ‌یک از این سطوح به‌تنهایی قادر به توضیح مسیر گذار یا نتیجه آن نیست، بلکه پیامدهای سیاسی تنها از تعامل هم‌زمان این سطوح قابل فهم‌اند. 🔸 علاوه بر این، عواملی که در هر سطح ذکر شده‌اند صرفاً مهم‌ترین مؤلفه‌های تحلیلی‌اند و هر سطح واجد مجموعه‌ای گسترده‌تر از متغیرهاست که پرداختن به آن‌ها نیازمند مطالعات موردی مفصل‌تر است. 🔸 بر این اساس، نتیجه نهایی گذار نیز قابل استنتاج مستقیم از نوع رژیم یا شیوه انتقال قدرت -گذار خشونت‌آمیز یا مسالمت‌آمیز- نیست و طیفی از نتایج از دموکراسی پایدار تا بازتولید اقتدارگرایی یا فروپاشی دولت را دربرمی‌گیرد. 🔸 در این نوشتار کوتاه سعی شده تا پیچیدگی‌های این گذار تا حدی تبیین شود.برای مطالعه متن کامل تحلیل اینجا کلیک کنید.