دارودرمانیداروها معمولاً به‌عنوان درمان کمکی یا در موارد شدید و مزمن، تجویز می‌شوند.دستهٔ اول: بنزود

دارودرمانیداروها معمولاً به‌عنوان درمان کمکی یا در موارد شدید و مزمن، تجویز می‌شوند.دستهٔ اول: بنزودیازپین‌ها (آرامبخش‌ها و خواب‌آورها)این داروها با افزایش اثر مهاری گابا، به‌سرعت اضطراب را کاهش می‌دهند. مهم‌ترین آن‌ها عبارتند از:· آلپرازولام (زاناکس)· دیازپام (والیوم)· کلونازپام (ریووترین)· کلردیازپوکساید (لیبریوم)کاربرد کلردیازپوکساید:این دارو به‌دلیل اینکه علاوه بر کاهش اضطراب، خواب‌آور نیست و عوارض آرام‌بخشی کمتری دارد، برای اضطراب ناشی از امتحانات یا موقعیت‌های کوتاه‌مدت استرس‌زا بسیار مناسب است. فرد می‌تواند در طول روز از آن استفاده کند بدون اینکه دچار خواب‌آلودگی شدید شود.عارضهٔ مهم بنزودیازپین‌ها: وابستگی (Dependence)مصرف طولانی‌مدت این داروها منجر به وابستگی جسمی و روانی می‌شود. همچنین، قطع ناگهانی آن‌ها ممکن است باعث اضطراب بازگشتی (Rebound Anxiety) و علائم محرومیت (مثل بی‌خوابی، تشنج، تحریک‌پذیری) شود. به‌همین دلیل، این داروها باید با دوز پایین و برای دورهٔ کوتاه (چند هفته تا چند ماه) تجویز شوند و قطع آن‌ها باید به‌تدریج انجام شود.