چرا مغزتان همیشه درباره زمان به شما دروغ می‌گوید؟فکر می‌کنید کاری یک ساعت طول می‌کشد، اما چهار ساعت زمان می‌برد.قول می‌دهید پروژه را تا جمعه تحویل دهید، اما سه‌شنبه‌ی هفته بعد آماده می‌شود.این اسمش «بی‌برنامگی» نیست، این «خطای برنامه‌ریزی» (Planning Fallacy) است.مغز شما درباره زمان به‌شدت خوش‌بین است.شما همیشه بهترین حالت ممکن را تصور می‌کنید.تجربه‌های قبلی، تأخیرها و وقفه‎های وسط کار را نادیده می‌گیرید.مثال‌های واقعی:«این گزارش را ۲ ساعته تمام می‌کنم» ← واقعیت: کل روز طول می‌کشد.«اسباب‌کشی فقط یک آخر هفته زمان می‌برد» ← واقعیت: یک ماه درگیرش هستید.«این جلسه خیلی سریع تمام می‌شود» ← واقعیت: ۲ ساعت بیشتر از وقت مقرر طول می‌کشد.چرا مغز این کار را می‌کند؟شما فقط «مراحل انجام کار» را می‌بینید، نه «موانع» را.حواس‌پرتی‌ها، خستگی و مشکلات یهویی (غیرمنتظره) را فراموش می‌کنید.فرض می‌کنید همه چیز قرار است طبق روال و اصطلاحاً «گل و بلبل» پیش برود.هزینه‌ای که می‌پردازید:ددلاین‌های (مهلت‌های) سوخته.روابطی که شکراب شده و استرس گرفته.عجله و دویدن‌های همیشگی.این حس که همیشه از زندگی عقب هستید.تله‌ی کسب‌وکار:پروژه‌ها همیشه دیرتر و گران‌تر از بودجه‌بندی تمام می‌شوند.تیم‌ها همیشه زیر فشار کار زیاد له می‌شوند.وقتی مدام بدقولی می‌کنید، مشتریان اعتمادشان را از دست می‌دهند.نشانه‌های تشخیص (از کجا بفهمیم دچارش شدیم؟):اغلب از اینکه کارها چقدر لفت پیدا می‌کنند، متعجب می‌شوید.مدام مجبورید تا دیروقت کار کنید تا چیزی را که فکر می‌کردید «سه‌سوته» تمام می‌شود، جمع کنید.حس می‌کنید وقت طلا نیست، جیوه است (هیچ‌وقت وقت کم می‌آورید).قانون جدید شما:زمانی که فکر می‌کنید لازم است را تخمین بزنید.حالا آن را دو برابر کنید.این زمان‌بندیِ واقعی شماست.تحقیقات چه می‌گویند؟آدم‌ها زمان انجام کار را ۲۰ تا ۵۰ درصد کمتر از واقعیت تخمین می‌زنند.جالب اینجاست که حتی وقتی تجربه کارهای مشابه را دارند، باز هم همین اشتباه را تکرار می‌کنند.فرمولش این است: خطای خوش‌بینی + خطای برنامه‌ریزی = تأخیر همیشگی.چرخه را بشکنید:ثبت کنید کارها در واقعیت چقدر طول می‌کشند.تخمین‌هایتان را با واقعیت مقایسه کنید.بگذارید داده‌های گذشته، راهنمای برنامه‌های آینده باشند.سلاح مخفی شما:تکنیک «کالبدشکافی پیش از مرگ» (Pre-mortem).قبل از شروع کار از خودتان بپرسید: «چه چیزهایی ممکن است خراب شود؟»برای آن مشکلاتِ احتمالی برنامه‌ریزی کنید.آدم‌های خیلی موفق چکار می‌کنند؟آن‌ها لزوماً بهتر برنامه‌ریزی نمی‌کنند، بلکه زمان اضافه (Buffer) در نظر می‌گیرند.توی هر برنامه، جای نفس کشیدن می‌گذارند.کمتر قول می‌دهند و بیشتر عمل می‌کنند (Under-promise and over-deliver).ذهنیت جدید:فرض کنید کارها گره می‌خورد.فرض کنید وسط کار حواستان پرت می‌شود.فرض کنید چیزی را فراموش کرده‌اید.یادتان باشد:زمان محدودترین سرمایه شماست.با برنامه‌ریزی واقع‌بینانه به آن احترام بگذارید.نگذارید خوش‌بینیِ الکی، آرامش شما را بدزدد.دیگر به خودتان درباره زمان دروغ نگویید.برای واقعیت برنامه‌ریزی کنید، نه برای رویا.سطح استرس شما بابت این کار از شما تشکر خواهد کرد.@positive_e