گاهی فکر می‌کنم کارما فقط یه دلخوشیه؛می‌گم این‌همه کار خوب و حس خوب، پس کی قراره بهم برگرده؟بعد به خ

گاهی فکر می‌کنم کارما فقط یه دلخوشیه؛می‌گم این‌همه کار خوب و حس خوب، پس کی قراره بهم برگرده؟بعد به خودم نگاه می‌کنم…میون این‌همه بیماری، هنوز بدنم سالمه.میون این‌همه جنگ و آوارگی، هنوز سقفی بالای سرمه.میون این‌همه بی‌کسی، هنوز خانواده‌م کنارمن.میون این‌همه سقوط مالی، هنوز توی سفره ام نون دارم.شاید اینا به نظر «حداقل‌های زندگی» بیان؛اما فقط کافیه یک روز از دستشون بدیم تا بفهمیم چقدر نعمت بودن.شاید کارما همیشه این نباشه که«من یک سیب دادم، پس باید یک سیب پس بگیرم.»شاید کارما گاهی همین باشه؛اینکه بعضی بلاها از کنارت رد می‌شن و تو حتی نمی‌فهمی از چی نجات پیدا کردی. 🌱🤍