📕🍂پدرو پاراموتر از رمان چند شب پیش خواب مادرشوهرم را دیدم که به همراه برادرش در روستای ییلاقی‌شان زندگی می‌کردند. من رفته بودم به آنها سر بزنم. مادرشوهرم یک عود بزرگ به من هدیه داد من خیلی خوشحال شدم و با خودم گفتم این عود چه بوی خوبی پخش خواهد کرد و برای تشکر از بین اوراقی که دستم بود یک ورق زرشکی‌رنگ درآوردم و گفتم بیا این پنجاه تومنی مال تو؛ پیرزن با خوشحالی وصف‌ناپذیری پول را گرفت و مثل کودکی معصوم به سرعت رفت که خرید کند برادرم کنارم بود و به من گفت اون کاغذی که دادی پول نبود و....و من ناراحت و منتظر که مادرشوهرم برگردد تا برایش در میان اوراقم دنبال یک اسکناس بگردم. فضای خواب به طرز غریبی پدرو پارامویی بود؛ زمین زیر پایمان خشک و بی‌آب و علف بود اما یک درخت با شاخ و بالهای پیچ و تابدار بالای سرمان سایه انداخته بود که لنگرگاه آن قطعه از زمین بود و تعادل و سرسبزی پایداری در بازوهایش بود و به آن فضای روستایی آرامش عجیبی هبه می‌کرد. پیش از این دو مرتبه رمان پدرو پارامو را خواندم اما الان دیگر میلی به خواندنش ندارم فضای خواب بسیار زنده‌تر و لذت‌بخش‌تر از فضای رمان بود.(ادامه در پست بعد)✍طاهره صالح‌پور