📕🍂بازی رهاییبهار پنجره را در آستانه وزیدن رها می‌کندنفحات انس از راه می‌رسدو تو در متصل‌ترین امواج نوری‌ات حلول می‌کنیدر فصلی که گرما و سرمایش از معنا افتاده‌اندفصلی که همه‌ی فصول را کوتاه نموده استاز تاریکی بیرون می‌زنیپشت میز عصری بیهوده دست و پا می‌زندو سکوت به صدایت حسادت می‌ورزدصدایت قطعه‌ای شیرینی‌ستکه زندگی را پشت و رو کرده استپنجره بی‌اعتنا به ما در هوای آرام انتهای روز فرو می‌رودتو با فنجان قهوهبازی کوتاهی را بی‌سرانجام رها کرده‌ایو شعبده‌ی دستانتخلائی بی‌پایان را با من مهربان می‌کند.طاهره صالح‌پور#شعر_آزاد #ادبیات_در_وضعیت_پست‌مدرن@postmodernliterature