📕🍂خامشی در پرده سامان تکلم‌کرده استاز غبار سرمه آوازی توهم کرده استبی‌تو گر چندی درین محفل به عبرت زنده‌ایمبر بنای ما چو شمع آتش ترحم‌ کرده استتا خموشی داشتیم آفاق بی‌تشویش بودموج این بحر از زبان ما تلاطم‌کرده استاز عدم ناجسته شوخیهای هستی می‌کنیمصبح ما هم در نقاب شب تبسم‌کرده استمعبد حرص آستان سجده بی‌عزتی‌ستعالمی اینجا به آب رو تیمم‌کرده استهیچکس مغرور استعداد جمعیت مبادقطره راگوهر شدن بیرون قلزم‌کرده استخام‌طبعان ز فشار رنج دهر آزاده‌اندپختگی انگور را زندانی خم‌کرده استغیبت ظالم‌گزندش‌کم میندیش از حضورنیش عقرب نردبانها حاصل‌از دم‌کرده استسحرکاریهای چرخ از اختلاط بی‌نسقخستگی اطوار مردم راسریشم کرده استآن تپش‌کز زخم حسرتهای روزی داشتیمگرد ما را چون سحرانبارگندم‌کرده استاین‌گلستان‌، غنچه‌ها بسیار دارد، بوکنیددر همین‌جا بیدل ما هم دلی‌گم‌کرده است.#بیدل_دهلوی@postmodernliterature