✅ نمونه‌ی دیگری که کامو به عنوان سبک زندگی پوچ به ما عرضه می‌دارد، سرنوشت اغواگرِ مشهور، دون ژوان اس

✅ نمونه‌ی دیگری که کامو به عنوان سبک زندگی پوچ به ما عرضه می‌دارد، سرنوشت اغواگرِ مشهور، دون ژوان است. او قلوبِ ردیفی از زنان را از دم می‌رباید و‌ هر بار از نو عاشق می‌شود، با این همه به هیچ‌کدام وفا نمی‌کند. ازدواج نمی‌کند، و یک‌جا بند نمی‌شود. زندگی و عشق او در همان لحظه‌ی اغواگری‌ست... به گفته‌ی کامو: او یک اغواگر معمولی‌ست با یک تفاوت، او آگاهانه و در نتیجه پوچ زندگی می‌کند. ✅ دون ژوان به دو دلیل پوچ زندگی می‌کند.یکی اینکه تنها به حس خود از واقعیت کنونی و اینجایی وفادار می‌ماند و به پندار خود از عشق کامیاب معترف است. قواعدِ جهانِ بیرونی فی نفسه برای او و سرشت باطنی‌اش بی‌معنایند. دیگر اینکه او از همان آغازِ هر رابطه‌ی پرشور می‌داند که هرگز به برخورداری کامل از عشقی مطلق و جاودانه توفیق نخواهد یافت.از نگاهِ کامو، خطاست که گمان بریم دون ژوان تنها خیالبافی در جست‌وجوی عشقی تمام‌عیار بود و بی‌قرار و پریشان یکسره در تکاپویی تازه تا بلکه سرانجام زمانی به آن دست یابد. راست آن است که او به گذرا بودن هر عشقی آگاه بود. یک بار زنی که امید داشت بتواند او را کاملاً تصاحب کند، به وجد آمده فریاد زد: «بالاخره این من بودم که به تو عشق ارزانی داشتم!» دون ژوان خندان پاسخ داد: «بالاخره؟ نه! فقط یک‌بار دیگر!» عشق دون ژوان از عشق یک لحظه‌ی تمام عیار است که او‌ همواره از نو در جست‌وجوی آن است. همان‌گونه که سیزیف هر بار از نو خرسنگ را در بالایی کوه پیش می‌راند. با این همه عشقِ او ناروا و غیراخلاقی نیست، زیرا به گفته‌ی‌ کامو: چرا باید به ندرت عشق ورزید تا عشق‌ورزی پروپیمان شود؟✅ دون ژوان هر بار از نو با تمام وجود بر سرِ شوق می‌آید و عشق می‌ورزد.درست به همین سبب زنان در برابر او یارای مقاومت ندارند. از آنجایی که عشق برای او مقدس است، باید آن را هر بار با عمق و شدت هر چه تمام‌تر تجربه کند تا آن را دوباره از دست بدهد. از نگاهِ کامو، همین امر به عشق او ویژگی خاص می‌بخشد: تنها آن عشقی والاست که هم‌زمان بی‌همتا و گذرا باشد.برای دون ژوان همه‌ی این مرگ‌ها و نوزایی‌ها داروندار زندگی او هستند.📚 کامو✍️ والتر تسیگلر 🇩🇪📁 صفحات ۴۵ - ۴۶ - ۴۷ - ۴۸ - طاقچه 📱 @PouyaKetab 📚