اگر «رحم» زبان داشت، احتمالاً ترکیبی از حرف‌های مراقبتی، هشداردهنده و صادقانه را می‌گفت؛ چیزی شبیه ا

اگر «رحم» زبان داشت، احتمالاً ترکیبی از حرف‌های مراقبتی، هشداردهنده و صادقانه را می‌گفت؛ چیزی شبیه این:به من گوش بده. دردهای مکرر، خونریزی غیرعادی، یا تغییرات شدید در سیکل قاعدگی پیام هستند، نه چیزهایی برای نادیده گرفتن.ریتم من را بشناس. خواب، استرس، تغذیه و هورمون‌ها مستقیماً روی حال من اثر می‌گذارند. بی‌نظمی‌های طولانی‌مدت معمولاً بی‌دلیل نیستند.با من خشن نباش. استرس مزمن، فشار روانی حل‌نشده و بی‌توجهی به سلامت جنسی و هورمونی، اول از همه روی من خودش را نشان می‌دهد.چکاپ را جدی بگیر. معاینه منظم، پاپ‌اسمیر، و پیگیری علائم، پیشگیری است نه وسواس.بدن تو یک سیستم است. من جدا از بقیه نیستم؛ تیروئید، تخمدان‌ها، روده، و حتی حالت‌های روانی‌ات با من در ارتباط‌اند.اگر قصد بارداری داری یا نداری، شفاف باش. تصمیم آگاهانه و مراقبت متناسب، به نفع هر دوی ماست.درد قرار نیست عادی باشد. نرمال‌سازی درد شدید قاعدگی یا ناراحتی مداوم، اغلب باعث تأخیر در تشخیص می‌شود.در یک جمله: اگر رحم زبان داشت، احتمالاً بیشتر از هر چیز می‌گفت «به بدنت با دقت و احترام گوش بده؛ من زودتر از بقیه خبر می‌دهم.»