وظیفه‌ی عمده‌ی سوسیالیست‌ها در فرانسه، سازماندهی یک حزب کارگری مستقل و مبارز است. این سازماندهی نبای

وظیفه‌ی عمده‌ی سوسیالیست‌ها در فرانسه، سازماندهی یک حزب کارگری مستقل و مبارز است. این سازماندهی نباید فقط محدود به شهرها باشد و باید به روستاها نیز گسترش یابد.و تنها از راه تبلیغ و مبارزه‌ی پیوسته چنین چیزی ممکن است؛ مبارزه‌ای روزانه و دائمی که همواره با شرایط معین لحظه و نیازهای موجود سازگار باشد. فقط ژاکوبن‌های پس از زمانه‌ی خود است که تنها یک شکل از عمل انقلابی را می‌شناسند: شکل انفجاری. این رویکرد از جانب بورژواهایی که همیشه تنها پس از به‌دست آوردن موقعیت‌های اجتماعی مسلط، سپر برداشته‌اند، کاملاً طبیعی است. به اعتقاد من، انقلاب در شکل انفجاری‌اش این بار نه از غرب، بلکه از شرق، از روسیه، آغاز خواهد شد.این انقلاب ابتدا بر دو استبداد سنگین دیگر، [بخش ناخوانا]، اتریش و آلمان اثر خواهد گذاشت؛ جایی که دگرگونی خشونت آمیز به یک ضرورت تاریخی تبدیل شده است. نهایت اهمیت را دارد که در لحظه‌ی این بحران عمومی اروپا، پرولتاریای فرانسه را از پیش به‌صورت یک حزب کارگری سازمان‌یافته و آماده برای ایفای نقش بیابد؛ اما در مورد انگلستان: عناصر مادی دگرگونی اجتماعی بیش از اندازه فراهم است. آن‌چه کم است «روح محرک» است. این روح صرفاً در اثر انفجار رویدادهای قاره‌ای شکل خواهد گرفت. نباید فراموش کرد که هر چند وضعیت بخش عمده‌ی طبقه‌ی کارگر انگلستان اسف‌بار است، ولی با این حال این طبقه تا حدی در امپراتوری انگلستان در بازار جهانی سهم دارد؛ یا، بدتر از آن گمان می‌کند چنین سهمی دارد.#نامه‌ی_کارل_مارکس_به_ژول_گد۱۰ می ۱۸۷۹@presagee