اگر تو زندگی کسی رو دارید که می تونید در کنارش فارغ از خستگی ها و دلشوره ها آرامش رو پیدا کنید و بدو

اگر تو زندگی کسی رو دارید که می تونید در کنارش فارغ از خستگی ها و دلشوره ها آرامش رو پیدا کنید و بدون هیچ ترس و خجالتی تمام گوشه های تاریکتون رو بازگو کنید،با چنگ و دندون نگه دارید اون آدم رو.اگر تو بدترین شرایط هم با بودنش لبخند میاره رو لباتون،اگر آغوشش امن ترین پناهگاه برای فرار از غم هاست،ساخته با تمام بد خُلقی هاتون و حتی اگر نزدیکتون نباشه همیشه حواسش هست که غرق نشید تو سیاهی های زندگی،با تمام شهامتی که دارید نگهش دارید.بجنگید برای حفظ کردنش و پا بزارید رو غرور و هر چیزی که مانع “داشتنش”میشه.مگر چه قدر فرصت داریم برای زندگی؟یک روز به خودمون میایم می بینیم نیست اون کسی که حالمون باهاش خوبهو جای خالیش هم اونقدر بزرگه که با هیچ چیز و هیچ کس پر نمیشه.بجنگید برای نگه داشتن آدمِ اصلیِ زندگی.“حسرت ها “آدمو دیوونه میکنن .. :)