🤩 وقتی پروژه جلو می‌رود، اما پیشرفت واقعی نمی‌کند!یکی از خطاهای رایج در پروژه‌های ساخت، برابر دانست

🤩 وقتی پروژه جلو می‌رود، اما پیشرفت واقعی نمی‌کند!یکی از خطاهای رایج در پروژه‌های ساخت، برابر دانستن «فعال بودن کارگاه» با «پیشرفت پروژه» است.ممکن است صدها نفر در سایت مشغول باشند، تجهیزات کار کنند و هزینه زیادی روزانه مصرف شود؛ اما فعالیت‌هایی که واقعاً مسیر پروژه را جلو می‌برند، پیشرفت چندانی نداشته باشند.🔹در مدیریت ساخت به این مسئله می‌توان از زاویه Progress Dilution یا «رقیق شدن پیشرفت» نگاه کرد؛ زمانی که منابع پروژه بین تعداد زیادی فعالیت پخش می‌شوند، اما تمرکز کافی روی فعالیت‌های تعیین‌کننده وجود ندارد.برای مثال، پیمانکار به‌جای تکمیل یک جبهه کاری و تحویل آن به تیم بعدی، چندین جبهه را هم‌زمان باز می‌کند. نتیجه چیست؟کارهای نیمه‌تمام بیشتر،نیاز به هماهنگی بیشتر،جابجایی مکرر نیرو و تجهیزات،افزایش دوباره‌کاری،و مهم‌تر از همه، تأخیر در آزاد شدن جبهه برای فعالیت بعدی.🔹در چنین شرایطی حتی گزارش پیشرفت نیز ممکن است تصویر خوبی نشان دهد. درصد پیشرفت افزایش پیدا می‌کند، اما Milestoneهای اصلی یا مسیر بحرانی تقریباً در همان وضعیت قبلی باقی می‌مانند.اینجاست که مدیر ساخت باید سؤال متفاوتی بپرسد:«این هفته چند فعالیت را شروع کردیم؟» سؤال اصلی نیست.«این هفته چند جبهه کاری را واقعاً تمام و تحویل دادیم؟» سؤال مهم‌تری است.🔹یکی از شاخص‌های مفید در این زمینه، بررسی نسبت Work Started به Work Finished است. اگر پروژه دائماً فعالیت‌های جدید شروع می‌کند ولی نرخ تکمیل پایین است، احتمالاً حجم Work in Progress در حال افزایش است.🔸گاهی سریع‌تر کردن پروژه به معنی اضافه کردن نیروی بیشتر نیست؛ بلکه به معنی کاهش تعداد جبهه‌های باز، تمرکز منابع و تمام کردن کارهای شروع‌شده است.در پروژه‌های ساخت، «شروع بیشتر» الزاماً نشانه عملکرد بهتر نیست.گاهی بهترین تصمیم مدیریتی این است:کمتر شروع کنید؛ بیشتر تمام کنید.🤩 به مدرسه مدیریت پروژه و ساخت بپیوندید👇📱 @project_school