🌺"تأیید اجتهاد شیخ انصاری توسّط امام زمان علیه‌السلام‌"🔸بعد از فوت مرحوم صاحب جواهر،مردم به مرحوم شیخ انصاری (رضوان اللّه تعالی علیه) مراجعه کردند و از او رساله عملیّه خواستند.شیخ انصاری فرمود: «با بودن سیّد العلماء مازندرانی که از من اعلم است و در بابل زندگی می کند من رساله عملیّه ندارم و این عمل را انجام نمی دهم.»لذا خود شیخ انصاری نامه ای برای سیّد العلماء به بابل نوشت و از او خواست، که به نجف اشرف مشرّف شود و زعامت حوزه علمیّه شیعه را به عهده بگیرد.سیّد العلماء، در جواب نامه شیخ انصاری نوشت: «درست است من وقتی در نجف بودم و با شما مباحثه می کردم، از شما در فقه قویتر بودم، ولی مدّتها است که در بابل زندگی می کنم و جلسه بحثی ندارم شما را از خود اعلم می دانم، لذا باید مرجعیّت را خود شما قبول فرمائید.»با این حال شیخ انصاری فرمود: «من یقین به لیاقت خود برای این مقام ندارم، لذا اگر مولایم حضرت ولیّ عصر (علیه السلام) به من اجازه اجتهاد بدهند و مرا برای این مقام تعیین کنند، من آن را قبول خواهم کرد.»روزی در مجلس درس نشسته بود و شاگردان هم اطرافش نشسته بودند، دیدند شخصی که آثار عظمت و جلال از قیافه اش ظاهر است وارد شد و شیخ انصاری به او احترام گذاشت.او در حضور طلاّب به شیخ انصاری رو کرد و فرمود: «نظر شما درباره زنی که شوهرش مسخ شده باشد، چیست؟» (این مسأله به خاطر آنکه مسخ در این امّت وجود ندارد در هیچ کتابی عنوان نشده است.)لذا شیخ انصاری عرض کرد: «چون در کتابها این بحث عنوان نشده من هم نمی توانم، جواب عرض کنم.»فرمود: «حالا بر فرض یک چنین کاری انجام شد و مردی مسخ گردید، زنش باید چه کند.»شیخ انصاری عرض کرد: «به نظر من اگر مرد به صورت حیوانات مسخ شده باشد، زن باید عدّه طلاق بگیرد و بعد شوهر کند، چون مرد زنده است و روح دارد، ولی اگر شوهر به صورت جماد درآمده باشد، باید زن عدّه وفات بگیرد زیرا مرد به صورت مرده درآمده است.»آن آقا سه مرتبه فرمود: «انت المجتهد. انت المجتهد. انت المجتهد.» یعنی: «تو مجتهدی» و پس از این کلام آن آقا برخاست و از جلسه درس بیرون رفت.شیخ انصاری می دانست که او حضرت ولیّ عصر (علیه السلام ) است و به او اجازه اجتهاد داده اند، لذا فوراً به شاگردان فرمود: «این آقا را دریابید.»شاگردان برخاستند هر چه گشتند کسی را ندیدند.لذا شیخ انصاری بعد از این جریان حاضر شد که رساله عملیّه اش را به مردم بدهد تا از او تقلید کنند.📚:گنجینه دانشمندان،ص110