در روزهای پُرتنش اکنون، عمده توجه ها بر احوالات مراجعین و مردم عادی است. هرچند که این موضوع طبیعی و در جایگاه خود ضروری است، اما تمرکز بر این موضوع، به‌همراه تصویر به‌غلط ایجادشده در ذهن برخی همکاران از روان‌کاو به‌مثابه‌ اَبَر‌انسان و انسانی آهنین ـ که فاقد…پریمو لِوی، علاوه بر خاطرات مشهورش با عنوان :اگر این نیز یک انسان است که در آن تجربه‌ی خود در آشویتس را روایت می‌کند، کتابی دیگر نیز  به نام آتش‌بس نوشته است.این کتاب، داستان سفر طولانی او را از لحظه آزادی از اردوگاه کار اجباری تا بازگشت به خانه‌اش در ایتالیا بازگو می‌کند. لِوی در این اثر، از همراه وهمسفری یونانی سخن می‌گوید که در ماجراهای پس از آزادی، مدام تکرار می‌کرد: «جنگ همیشه هست!»او این جمله را در حالی به زبان می‌آورد که جنگ ظاهراً به‌طور کامل پایان یافته بود قابل تأمل است که لِوی عنوان کتاب خود را آتش‌بس انتخاب کرده است؛ چرا که زندگی عادی و صلح‌آمیز، چیزی جز آتش‌بسی موقت در دل جنگی بی‌پایان نیست.شاید دو تحلیل مهم درباره رابطه‌ی میان سیاست به‌عنوان نماد صلح و جنگ را بتوان در سخنان کارل فون کلاوزویتس و میشل فوکو یافت. کلاوزویتس گفته بود: «جنگ، صرفاً ادامه سیاست با ابزارهای دیگر است»؛ در حالی که فوکو عنوان کرد: «سیاست، ادامه جنگ با ابزارهای دیگر است». اگر تصور کنیم این دو جمله متناقض‌اند، دچار اشتباه شده‌ایم؛ زیرا هر دو در حقیقت یک ایده را از دو زاویه متفاوت بیان می‌کنند. اماخوانش و تفسیر وارونه  فوکو بر یک حقیقت تراژیک تأکید می‌گذارد: برخلاف آنچه تصور می‌کنیم، جنگ وضعیت دائمی جوامع است و سیاست چیزی نیست جز نمایان شدن یک آتش‌بس موقتسرجیو بنونوتو روانکاو نامدار ایتالیاییFrom:During the War, Thinking About the AfterSERGIO BENVENUTOکانال روانکاوی:@Psychoanalysis_Philosophy