مقاله‌ی Psychoanalytic Pure War: Interactions with the Post-Apocalyptic Unconscious درنگی روان‌ک

مقاله‌ی Psychoanalytic Pure War: Interactions with the Post-Apocalyptic Unconscious درنگی روان‌کاوانه و میان رشته ای بر تأثیر عمیق زندگی در دنیایی است که همواره در معرض تهدید نابودی کامل قرار دارد؛ مفهومی که Virilio Paul و Lotringer Sylvere آن را «جنگ…بورگ می گوید که در جلسات تحلیل، نمی‌داند آیا جویس دوباره به‌عنوان یک «من» یکپارچه منسجم می شود یا او (خود بورگ) است که دارد تکه‌تکه می‌شودبورگ خود را بین نقش درمانگری که انسجام را بازمی‌گرداند و انسانی که در تعامل با جویس خُرد و پاره‌پاره می‌شود، گرفتار می‌بیند. بورگ به اثر این نوع بودن جویس و اتفاقات پیرامونی مثل جنگ و ۱۱ سپتامبر بر درنگ و تأملات شخصی خودش اشاره می‌کند ،اینکه چگونه ساحت اندیشه‌ورزی و نظریات او درباره‌ی ماهیت انسان دگرگون شده است.بورگ از اشتراک وضعیت مراجع و خودش تمثیلی از گربه شرودینگر را مطرح می کند. او می‌گوید وضعیت او و جویس شبیه گربه شرودینگر است که در جعبه‌ای بسته محبوس است و تا زمانی که جعبه باز نشود، هم زنده و هم مرده محسوب می‌شود. او و جویس نیز در بلاتکلیفی مداوم میان احساس زنده بودن یا مرده بودن، میان واقعیت و خیال، و میان فروپاشی و بقا، سرگردان هستند. حتی نگاه کردن به ساختمان امپایر استیت که از پنجره‌ی دفتر بورگ قابل مشاهده است، به نمادی از Pure War تبدیل شده است؛ چرا که پس از فروپاشی برج‌های مرکز تجارت جهانی، همه در نیویورک چشم به امپایر استیت دوخته بودند و هر لحظه انتظار داشتند که این برج هم هدف حمله‌ی بعدی باشد. بورگ این نگرانی مداوم و توجه به این برج را تأییدی بر وضعیت جنگ محض و ناب می‌داند. نگاه مشترک بورگ و جویس به این ساختمان، لحظه‌ای است که Pure War وارد آگاهی آن‌ها می‌شود.در ادامه‌ی مقاله، بورگ به دیدگاه لین لیتن (Layton) اشاره می‌کند که در کتاب خود:Who’s That Boy? Who’s That Girl? Clinical Practice Meets Postmodern Gender Theoryنقدی بر نظریه‌پردازان پست‌مدرن مانند دلوز و گاتاری وارد می‌کند. لیتن معتقد است این نظریه‌پردازان تکه‌تکه شدن هویت و سیالیت را تحسین می‌کنند و آن را به‌صورت رمانتیک توصیف می‌کنند، در حالی‌که نادیده می‌گیرند که این وضعیت اغلب ریشه در تروماهای شدید، از جمله سوءاستفاده‌های جنسی یا جسمی دارد. او از روان‌کاوان می‌خواهد که مراقب باشند مبادا با اصرار بر انسجام هویت، بیماران خود را به‌سوی همرنگی اجتماعی سوق دهند و در عین حال، از آن‌ها می‌خواهد راه‌هایی کمتر خودویرانگر برای مقاومت در برابر همرنگی اجتماعی پیدا کنند تا بیماران از دو آسیب عمده در امان بمانند. به‌نوعی او به رمانتیسم و ساده‌سازی استفاده از استعاره‌ها و تمثیل‌هایی چون اسکیزوفرنی به‌عنوان نماد رهایی و قیام علیه چهارچوب‌های سفت‌وسخت اجتماعی و نظم موجود اعتراض می‌کند و هشدار می‌دهد میان وجوه مختلف این موارد باید مرز و تبیینی شفاف صورت بگیرد. او می‌گوید شورش‌های افراطی علیه جامعه که به روان‌پریشی یا پارانویا ختم می‌شود، و تسلیم شدن کامل در برابر جامعه که به اختلالاتی همچون دلسردی، بی‌انگیزگی، انفعال و همرنگی مزمن می‌انجامد، باید به‌وضوح تبیین و بررسی شود.مقاله با این جملات به پایان می‌رسد که هرچند هیچ پاسخ قطعی برای این مشکلات وجود ندارد، اما او و جویس در درمان به یک نقطه‌ی مشترک رسیده‌اند: هر دو پذیرفته‌اند که Pure War نه تنها در ذهن جویس وجود دارد، بلکه در شهر نیویورک و جهان و حتی گاهی در روان خود بورگ نیز حضور دارد. او اذعان می‌کند که درمان روان‌کاوانه در دنیای Pure War، نه به معنای رسیدن به انسجام کامل است و نه به معنای پذیرش کامل فروپاشی؛ بلکه دائماً تلاشی است برای حرکت میان این دو قطب، در جستجوی لحظه‌هایی هرچند گذرا از آرامش، اتصال و انسجام. مقاله‌ی بورگ تلفیقی است از نگاهی بالینی-روانکاوانه، تحلیل اجتماعی و بینشی فلسفی در باب شرایط روان انسان معاصر که در جهانی مملو از تهدید و اضطراب با سایه جنگ درمعنای علمزندگی می‌کند. Pure War دیگر مفهومی فلسفی یا سیاسی و روشنفکرانه نیست، بلکه واقعیتی ملموس در ساختار روانی انسان ها ست که در پستوهای ذهن انسان‌ها جا خوش کرده است و حتی در امن‌ترین مکان‌ها، مانند اتاق درمان، نفوذ می‌کند. مقاله‌ی بورگ تلاشی است برای درک این واقعیت پیچیده و برای یافتن مسیرهایی هرچند شکننده، برای بقا و معنا در دل جنگ ناب،هرچند که به اذعان خودش گریزی از واقعیت رعب آور آن نیست برای خود من، خواندن این مقاله جدا از جنبه‌های اجتماعی-فلسفی آن، از منظر روان‌کاوانه و با نگاهی تقلیل گرایانه بیشتر تداعی‌کننده‌ی برخی از نظریات فیلیپ برومبرگ در قسمت‌هایی از کتاب ایستادن در فاصله‌ها:Standing in the Spaces: Essays on Clinical Process, Trauma, and DissociationPhilip M. Brombergو توجه و اهمیت به مقوله‌ی تلخ اما مهم عدم انسجام بود،اینکه اصالت داشتنِ حرکت و شکاف در قطب‌های گوناگون وجود و خود، را بپذیریم و از رویای انسجام کامل دست بکشیمبرداشتی از:From: Psychoanalytic Pure War: Interactions with the Post-Apocalyptic UnconsciousMark B. Borg, Jrکانال روانکاوی:@Psychoanalysis_Philosophy